Tag Archives: stampvoeten

Paarsblauw

Lastig als je niet afhankelijk wilt zijn en af en toe toch hulp moet accepteren omdat je nu eenmaal ouder wordt. Dit gaat helaas meestal gepaard met het, bij stukjes en beetjes, inleveren van je zelfstandigheid.

“Hé, zij belt anders nooit”. Nee, want zij is iemand die er niet van houdt om afhankelijk te zijn. We mogen bij haar naar binnen voor een praatje, of om haar maaltijd te brengen, maar verder is zij niet van enige hulp gediend. In haar rolstoel scharrelt ze door haar kamer en over de gang. Eens in de week komt haar hulp, die al jaren bij haar werkt en tegenwoordig wordt zij door haar ook geholpen met douchen. Althans, dat beweert zij. Haar hulp kijkt daar altijd zeer ongemakkelijk bij, zodat ik me wel eens afvraag of het verhaal wel juist is.

 Stampvoeten

Als zij ziek is kan zij niet anders dan onze hulp accepteren. Dat kost haar de nodige moeite. Zelfs de periode dat wij haar onderbenen moesten zwachtelen vond zij dramatisch. Afhankelijk zijn is een doorn in haar oog. Geïrriteerd raakt zij er door en als ze het kon zou ze flink stampvoeten.

 Een gouden tip

Toen zij een periode niet goed zelf haar bed in kon komen, omdat zij op eigen kracht haar benen niet omhoog kreeg, was ze blij met de tip die ik haar gaf. Eén die ik overigens niet van mezelf had, maar van een andere bewoner die ook een hekel heeft aan zijn afhankelijkheid.  “Als u een sjaal of een handdoek onder de knieën doorschuift kunt u ze zelf op bed tillen. Gewoon beide uiteinden goed vasthouden en omhoog trekken.” Ik kon geen kwaad meer doen bij haar.

 Paarseblauwe vlekken

Maar goed, nu belde ze dus en ik hoopte dat zij niet ook geveld was door het buikgriepvirus wat in het huis heerste.  Nadat ik aangebeld had deed ik de deur van het slot en liep naar binnen. Totaal ontredderd zat zij in de badkamer.  “Ik wilde mijn haar wassen, kneep veel te hard in de flacon shampoo en nu krijg ik het niet meer goed uitgespoeld”, klaagde zij. Het was komisch om te zien, want het haar was helemaal paarsblauw van kleur. Zij gebruikt shampoo die het grijze haar een mooie glans geeft en het lijkt wel inkt, zo paarsblauw is deze. Niet alleen het haar had die kleur, ook haar nachthemd, wat bovendien totaal doorweekt was.  “Buig uw hoofd eens goed naar voren, dan spoel ik het voor u uit.” Zo gezegd zo gedaan, een fluitje van een cent. Zeker als ik het vergelijk met al het extra werk wat het buikgriepvirus met zich meebrengt.  “Zet uw nachthemd straks maar even in de week. Afwasmiddel werkt vaak wel goed, of shampoo, maar dan niet deze”, liet ik haar weten.

Ze schoot in de lach en bedankte me hartelijk voor de hulp. Ik wenste haar veel succes met het uitwassen van het nachthemd en ging weer verder met mijn werkzaamheden en hoopte dat er niet al te veel ‘bellers’ tussendoor zouden komen.

Advertisements