Tag Archives: rust

Dronken

dronken

Giechelend rolden de twee vrouwen over de straat. We zagen het gebeuren toen we naar het hotel terug liepen. Wij moesten licht klimmen en zij daalden waardoor één haar evenwicht verloor. De ander probeerde haar staande te houden met als resultaat dat ze beiden vielen.

Bij het hotel bestelden wij een drankje. Op het terras praatten we nog na over het pelgrimspad wat wij gelopen hadden. Het was een prachtige wandeling die aan het eind begeleid werd door Schlagermuziek. Deze kwam van het festival wat wij totaal over het hoofd hadden gezien. Het gaf een wat vreemd gevoel om over het bezinningspad te wandelen terwijl de Schlagermuziek door het dal galmde.

Een stel dronken jonge vrouwen kwam het terrein van het hotel op zwalken. Ze liepen het hotel in om er later weer verdwaasd uit te komen. Giechelend keken ze om zich heen, geen idee hoe ze in het centrum moesten komen.

Van een hotelgast begrepen wij dat dit een vrij normale gang van zaken was in het weekend. Veel dronken lui denken dat het hotel een passage is naar het centrum. “Ze lopen soms helemaal door naar de keuken of gaan gewoon de trap op”, liet hij weten.

Na het diner liepen wij nog een rondje. Achter ons liep een groep zeer luidruchtige mensen. Ook al dronken. Een beer van een vent verloor zijn evenwicht en viel languit op straat. De rest viel vervolgens bijna om van het lachen.

Mijn lief en ik hadden een heerlijk weekend in Willingen. De omgeving is daar heel mooi, we hebben heerlijk gewandeld. Alleen dat gedoe met die dronken lui had voor ons niet gehoeven. Ik heb helemaal niets met dronken mensen. Sterker nog, ik heb er een hekel aan, zelfs als ze een plezierige dronk over zich hebben. Zelf drink ik gerust een glaasje wijn, maar daar blijft het dan ook bij.

We gaan vast nog eens terug naar deze omgeving. Dan zoeken we een hotel in één of ander verlaten gat. Heerlijk lijkt me dat. Voorlopig gaan we volgende week kamperen in Zeeland op een zeer rustige boerenkamping, waar weinig te beleven valt. En weet je, dat vinden wij juist fijn.

Advertisements

Rust

Wat een rust. Geen gedoe met schoolgaande kinderen, niet op de klok hoeven kijken omdat ze weer bijna thuis komen. Gewoon mijn gang gaan zoals ik al een aantal jaren gewend was.

 Na dit weekend gewerkt te hebben kon ik vanmorgen heerlijk uitslapen. Geen kinderen die op tijd naar school hoefden. Gewoon in mijn eentje mijn ontbijtje eten, daarna onder de douche, haren wassen en een beetje ‘tutten’. Wel even de auto naar de garage gebracht omdat er iets rammelt als ik mijn auto start. Meestal schuif ik dat soort dingen graag voor me uit, maar het idee dat mijn uitlaat er straks misschien onderuit valt vond ik niet zo’n fijn idee. Vroeger kon ik dan gewoon op de fiets naar mijn werk, maar deze keus heb ik nu niet, dus moet mijn auto het wel gewoon doen. Volgens de monteur is het waarschijnlijk gewoon een hitteschildje, dus niets bijzonders.

Werken in het weekend

Het was druk dit weekend. In het verzorgingshuis was het rennen, vliegen, hollen geblazen. De buikgriep is in aantocht. Het begint ergens en voor je het weet heeft iedereen er last van. Voorzichtig dus en allerlei voorzorgsmaatregelen zijn genomen. Schorten, mondkapjes, handalcohol en handschoenen liggen zo hier en daar op de plankjes naast de voordeuren van bewoners. Gelukkig heeft het zich dit weekend niet verder uitgebreid.

Wel gaat er iemand steeds een beetje verder achteruit en kwam de verpleeghuisarts langs. Familie gebeld, zodat ze op de hoogte zijn en na een poosje zat de hele familie bij haar in het appartement. De zoveelste antibioticakuur werd ingezet. De vorige is nog maar een dag of twee geleden afgelopen en nu alweer één. Deze keer een te injecteren kuur, want het slikken gaat niet altijd goed. Stiekem vind ik het leuk, want heel veel verpleegtechnische handelingen kom ik niet tegen in het verzorgingshuis. De kuur oplossen in vloeistof, goed schudden en vervolgens in de spier van het bovenbeen injecteren. En ik ben niet de enige die dit leuk vind om te doen. De collega die mij aan het eind van de dag afloste vond het jammer dat de handeling al gedaan was.

Na mijn dienst naar huis, waar het drukker was dan de afgelopen twee weken omdat mijn stiefkinderen er dit weekend waren.

Energievreters.

Als ik aan de afgelopen twee jaar denk voelt het als tropenjaren. Het valt beslist niet mee om op je 53e in een gezin te stappen met twee basisschool kinderen, daar was ik al jaren uit. Voor die tijd werkte ik 36 uur in de week, ging regelmatig toch wel wat te laat naar bed, maar was ik lang zo moe niet als de afgelopen twee jaar. Wat ging daar een energie in zitten zeg. Uiteraard vindt menigeen dat ik toch zeker wel wist waar ik aan begon. Dat dacht  ik inderdaad te weten, maar de realiteit was  toch vaak heel anders. Het is iets waar menig stiefouder tegen aan loopt.

Op mijn vrije dagen altijd op tijd opstaan om te zorgen dat ze niet te laat op school kwamen. Dat was ik al jaren niet meer gewend. ’s Middags op de klok letten omdat ze vlak na drieën weer thuiskwamen. Al mijn activiteiten daar om heen plannen. Met ze om de tafel om wat te drinken, fruit te eten en alle verhalen aan te horen:

“Het was stom vandaag op school. Taal was stom, rekenen was stom en bovendien werd ik weer eens geplaagd.”

Dwars daar doorheen  probeerde de ander dan ook vaak een duit in het zakje te doen en leek het een concurrentiestrijd wie de vervelendste schooldag had gehad.

Langzaam probeerde ik er in te krijgen dat ze eerst de leuke dingen vertelden. En inderdaad bleek dan dat het stomme van alles al gauw veel minder was dan het leuke. Omdenken op kinderniveau en uiteindelijk ging dit werken..

Gewoon even helemaal niets.

En nu geniet ik van een hele dag vrij zonder dat ik met schoolgedoe hoef rekening te houden. Uiteraard zijn er genoeg dingen die ik van mezelf ‘moet’, want de was springt niet uit zichzelf in de wasmachine. De stofzuiger heeft nog steeds niet bedacht dat hij de kamer moet stofzuigen omdat zo hier en daar kruimels op het kleed zwerven en er chocoladevlokken onder de tafel liggen. Maar verder hoef ik van mezelf even helemaal niets.