Tag Archives: probleem

Altijd bereikbaar

altijd bereikbaar

Onderweg naar mijn ouders ontdekte ik dat ik mijn gsm vergeten was mee te nemen. Vervelend want ik was in een file verzeild geraakt en wilde hen laten weten dat het later zou worden. Het gebeurt me wel vaker dat mijn Nokia thuis ligt. Het is ook zo’n telefoon waar je verder niks mee kan. Bellen en sms’en, daarmee heb je het ook helemaal gehad. Filmpjes kijken of facebooken is niet bij. Wel lekker rustig overigens. Ik kan het iedereen aanraden die wat meer rust in zijn leven wil. Nee, altijd bereikbaar ben ik bepaald niet.

Twintig minuten later dan gepland stond ik voor het appartement van mijn ouders. Er hing een briefje dat de intercom het niet deed, maar de bel deed het wel. Al gauw begreep ik dat zij dan vanuit hun appartement de voordeur niet konden openen en dat waarschijnlijk nog niet wisten.

Daar stond ik dan. Ik had al drie keer aangebeld en vroeg me af hoe ik dit op ging lossen. Had ik mijn Nokia bij de hand, dan kon ik even gebeld dat ik voor de deur stond. Lekker handig dus van mij om dat ding niet mee te hebben. Heel even vloog er een gedachte door mijn hoofd waar ik achteraf om moest lachen. Echt waar, ik bedacht dat ik dan even mijn lief moest bellen, zodat hij mijn ouders kon laten weten dat ik voor de deur stond. Tja, die vlieger ging natuurlijk niet op.

Steentjes tegen hun raam gooien? Dat zou kunnen, maar ze wonen op drie hoog. De kans dat ik het raam zou raken was niet echt groot.

Wachten tot er iemand naar buiten ging. Gebeurt vaak genoeg, maar vandaag dus niet.

Aan die mevrouw die haar hond uitliet vragen of ik haar telefoon even mocht gebruiken. Goed plan, alleen liep de vrouw, toen ik naar haar toe liep, meteen een andere kant op. Beetje mensenschuw, of misschien ben ik gewoon een beetje “eng”.

Ik stond de situatie vanaf de overkant van de straat te overpeinzen toen ik verderop een busje zag staan waar iemand met werkkleding aan bij stond. Misschien mocht ik zijn telefoon even gebruiken. Best een ongebruikelijke vraag in deze tijd waarin het gros van de mensen vergroeid is met zijn telefoon.

Het mocht, ik had alleen geen idee hoe ik die smartphone moest bedienen. . De man liet het me zien, maar moest zelf ook even zoeken. Hij kwam wel bij al zijn contacten maar had even geen idee hoe hij iemand moest bellen die daar niet tussen stond. Hij gaf ruiterlijk toe dat het toch niet zo makkelijk was als hij dacht. Overigens was het te hopen dat mijn ouders op zouden nemen als ze door een onbekend nummer gebeld werden. Ik hoorde de aarzeling in mijn vader zijn stem en vervolgens de opluchting dat ik het bleek te zijn. Ze zouden open doen, maar voordat ik bij de voordeur was was het moment al voorbij dat ik de deur kon openen. Ik liep maar weer naar de overkant van de straat. En ja hoor, mijn moeder verscheen op de galerij. “Ik denk dat één van jullie naar beneden moet komen” schalde ik door de straat. Dat had mijn vader ook al bedacht, want die zag ik over de galerij lopen.