Tag Archives: plannen

Helemaal alleen in mijn eentje

Helemaal alleen in mijn eentje

Mijn lief is met zijn twee puberkinderen op vakantie. Ik gun het ze van harte, hun vader twee weken lang voor zichzelf. Met mij er bij is het anders. Bovendien verander ik in een zwak aftreksel van mezelf. Of misschien word ik de schaduw van mezelf. Gevoelsmatig neem ik dan te veel ruimte in en die probeer ik te reduceren. Dan gebeurt er iets waardoor ik mezelf niet eens meer leuk vind en ben ik niet meer iemand die ik zelf graag zou willen ontmoeten of leren kennen. Dat is jammer, want zo iemand ben ik inmiddels wel geworden.

Ach en helemaal alleen ben ik niet. Morgen komen mijn ouders een nachtje logeren zodat we maandag met z’n drieën iets leuks kunnen gaan doen. Gezien het weer wordt het waarschijnlijk de Orchideeënhoeve. Liever zou ik iets in de buitenlucht doen, maar ja, een rondvaart door Giethoorn in de regen is niet leuk.

Mijn vader wordt in die periode 89. Het is niet aan hem te zien en te merken en eerlijk gezegd hoop ik dat ik ook op die manier oud mag worden. Dan heb ik na mijn pensioen nog heel wat jaartjes voor de boeg. Op die dag ben ik ook weer onder de pannen en stap ik in de rol van dochter die koffie schenkt, met taart en andere hapjes rondgaat. Altijd leuk om mijn ooms en tantes weer eens te zien.

Op één van mijn vrije dagen zou ik graag een dagje naar Texel willen. Maar als ik naar de weersvoorspelling kijk zit dat er niet erg in. Jammer, niet alleen Giethoorn is niet leuk in de regen, Texel ook al niet.

Tja, wat dan……………..dan pruts ik lekker verder aan de pianobegeleiding van Bridge over troubled water. Goed luisteren en dan proberen of ik wat ik hoor op de piano kan vertalen. Met “Anne” van Herman van Veen is dat best goed geluk.

Of ik maak mijn kabouterverhalen eindelijk eens af. Dat is ook een idee. Volgens mij hoef ik alleen het eind er nog aan te breien en dan ben ik klaar.

Het maakt ook niet uit wat ik ga doen. Het is altijd beter dan een schaduw van mezelf worden. En eerlijk is eerlijk, twee weken even met niemand rekening hoeven houden is eigenlijk best fijn. Bovendien is het best jammer dat ik regelmatig op mijn werk verwacht word.

Regeren is vooruitzien

regeren is vooruitzien

Jullie weten zo langzamerhand wel dat ik in de ouderenzorg werk. Daar moet je alles ver vooruit plannen. Daar ontkom je niet aan. Dat betekent dat ik vlak na de zomervakantie moet opgeven of ik met Kerst òf met Oud&Nieuw wil werken. Belachelijk, want geen mens is dan al met die feestdagen bezig. Wij wel, maar dat is nog niet alles. Voor eind oktober moeten wij aangeven wanneer we in het voorjaar vakantie op willen nemen. Vervolgens moet eind november onze zomervakantie-aanvraag gedaan zijn. Hier moest mijn lief wel even aan wennen. 

Ziek worden is een drama. Dan moet er vervanging geregeld worden. Wij melden ons dus ook niet meer ziek, maar vragen verzuimverlof aan. Als we echt ziek zijn krijggen we dat wel hoor, maar er wordt toch altijd gevraagd of er nog dingen zijn die we nog wel kunnen. Dit om te voorkomen dat we uit de running raken. Tja, op die manier hobbelen we dus maar door, net zo lang tot de boel in elkaar stort.

Zomaar spontaan een vrije dag nemen is eigenlijk altijd een probleem. Dan moeten we met elkaar van dienst proberen te ruilen. Een vrije dag moeten wij twee maanden van te voren op het aanvraagrooster invullen. Bij calamiteiten is er altijd wel een mouw aan te passen. Uiteindelijk kan ik niet twee maanden van te voren overzien of en wie er mogelijk overlijdt waardoor ik naar een begrafenis zou moeten.

Maar goed, om even terug te komen op die begrafenis. Mijn lief en ik hadden het er over wat wij dan zelf zouden willen. Willen wij begraven worden, of laten we ons cremeren? Ik hou die tweede optie altijd open voor het geval het die dag regent. Dan zitten mijn nabestaanden in ieder geval droog. Zo’n begrafenis is toch al triest, als het dan ook nog regent wordt het nog triester. En dan…. wat willen wij met onze as? Zelf ben ik een voorstander van uitstrooien. Ik hang erg aan mijn vrijheid en ruimte, dus een urn is niets voor mij. Volgens mij wordt mijn as daar claustrofobisch van. Mijn lief wil echter wel graag op de vensterbank, in een urn uiteraard. Beetje duur, vond ik. Mijn voorstel vond hij echter geweldig: “Jouw as kan mooi in zo’n kruik van Beerenburg”.