Tag Archives: koor

Zingen

Twee jaar na mijn afscheid bij het waterlandskamerkoor  ben ik weer gaan zingen. Het heeft even geduurd, maar op een gegeven moment ging het weer kriebelen.

Al voordat ik bij Arie introk had ik besloten dat ik mijn pianolessen voort wilde zetten en weer in een koor zou gaan zingen. Een pianodocente had ik al snel gevonden dankzij de pianostemmer. Het zingen in een koor verdween ongemerkt in de koelkast. Stom, want ik had de vraag, of ik als alt een keer mee kon repeteren, al gemaild aan   het emmeloordsvocaal Ensemble. Het lag ook beslist niet aan het koor, want de voorzitter van het bestuur reageerde direct heel enthousiast en toen ik hier eenmaal woonde bleek dat ze er al rekening mee hadden gehouden. Waarom ik het uiteindelijk liet afweten was misschien ook wel wat vreemd. Voor het koor dan, voor mij niet, want ik was gewoon te moe. Het idee dat ik ’s avonds ook nog eens de deur uit zou moeten voor een koorrepetitie leek mij helemaal niets. Maar ook het rekening houden met data voor extra repetities en concerten joeg mij schrik aan.

Druk en een nieuwe rol

Net begonnen in een nieuwe baan, allemaal nieuwe collega’s en ik had het al zo druk.  Niet in de laatste plaats doordat ik ineens de zorg voor twee stiefkinderen had. Vroeger draaide ik mijn hand daar niet voor om, maar was ik vele jaren jonger. Nu vrat dit stukje zorg een heleboel energie. Behalve dat was ik ook nog eens in no time oma geworden van een stel kleinkinderen. Weer een rol er bij die ik invulling moest gaan geven. De afstanden die ik steeds met de auto moest overbruggen gingen me ook niet altijd in de kouwe kleren zitten. Stel dat ik ook nog  moest optreden met dat koor. Ik zag dat helemaal niet zitten.

Zingen verloochent zich niet

Tijdens de Kerstnachtdienst kwam de drang om te zingen in één keer naar boven borrelen. We zaten in Amersfoort in de St. Joriskerk en het koor cantatedeo  verleende zijn medewerking . De neiging om mee te willen zingen met het koor was bijna onbedwingbaar. Dit was voor mij de grootste aanwijzing dat ik het gewoon weer moest gaan doen. Terwijl ik al een week of twee liep te dubben hakte ik op dat moment de knoop door: Ik ga me weer aanmelden.

Aanmelden

Nog voor oud & nieuw klom ik in de mail en stelde dezelfde vraag als twee jaar geleden. De voorzitter reageerde positief: Ik was welkom. Toch wel spannend hoor, zo’n eerste repetitie. Ik kende er geen hond en had geen idee wat ik moest verwachten. Het ijs bleek echter gauw gebroken, wat niet vreemd is, want je komt allemaal met hetzelfde doel, zingen. Toen ik aan de dirigent werd voorgesteld ontstond de nodige hilariteit, doordat de voorzitter zei: “Weet je nog, dat verhaal van die alt die zou komen zingen en vervolgens niet kwam? Dat is zij!” Oeps, ze hadden toen dus echt op mij gerekend. Bijna voelde ik me geroepen om uit te leggen hoe dat nu werkelijk zat. Niet gedaan overigens, want ik wilde toch eerst eens even de kat uit de boom kijken.

Muziek vergeten

Heerlijk was het, die eerste repetitie en pas die avond voelde ik dat ik het zingen gemist had. Er moet nog een afspraak gemaakt worden voor een stemtest en uiteraard zal ik dan weer verschrikkelijk nerveus zijn, maar ik weet dat dit er bij hoort. Druk maken doe ik me nog niet, maar het zit wel ergens in mijn achterhoofd dat ik straks die intervallen weer zal moeten zingen. Mooi dat ik dit van te voren nog wel even ga oefenen. De alt die zou komen zingen en toch niet kwam is tijdens de tweede repetitie veranderd in de alt die haar muziek niet bij haar had. Stom hoor, alles lag klaar. In de kast lag nog een lege zwarte map waar ik de muziek in gedaan had en in de haast vergat ik dat ding mee te nemen. Goeie binnenkomer! Voordeel is dat ik mijn muziek waarschijnlijk nooit meer zal vergeten. De dirigent keek wat bedenkelijk toen hij zag dat ik met mijn buurvrouw meelas en zei vervolgens dat hij blij was dat ik mijn stem wel mee had.

Smoesjes

Had ik een excuus? Natuurlijk, dat werd mij door heel wat koorleden aan de hand gedaan. “Je moet gewoon nog even wennen en iedereen vergeet zijn muziek wel een keer”. Allemaal leuk en aardig, maar volgende week neem ik mijn map toch maar mee.

Advertisements