Tag Archives: geld

Miljonair

tegenvaller

Het is er, het begin van mijn miljoen. Ik spaar, of liever gezegd ik bespaar en het voelt zo ontzettend dom dat ik dat niet eerder ben gaan doen. Het scheelt per anderhalve week toch gauw een euro of negen. Als ik het goed bereken is dat ongeveer € 315,– op jaarbasis.

Nu ik het zo opschrijf lijkt het net niets, in ieder geval niet het begin van een miljoen. Maar toch, ik bespaar het maar mooi. Waarmee dan in vredesnaam? Nou, niet met mijn pianolessen, ook niet met de studie aan de Schumann academie. Ook niet met minder roken, zoals je al eerder kon lezen.

Ik ben gewoon iets minder hard gaan autorijden. Op het stukje A6 van Emmeloord naar Lelystad en weer terug, mag je 130 km/u rijden. Dat deed ik dan ook fanatiek en soms, of eigenlijk meestal, reed ik nog iets harder. Haast om op mijn werk te komen, nog meer haast om weer thuis te zijn.

De laatste paar maanden rij ik 120 km/u en sindsdien doe ik langer met mijn tank benzine. Met mijn Fiat Panda kan ik op een tank ruim 100 km meer rijden. Dat is toch mooi anderhalf keer naar mijn werk heen en terug. Ik ben dus al die tijd een dief van mijn eigen portemonnee geweest. Zo ontzettend dom!

Ik moest er wel aan wennen dat ik door Jan en Alleman ingehaald werd. Meestal vloog ik in mijn Fiat Panda de rest voorbij, want zo’n Panda kan hard hoor. Het gebeurde ook regelmatig dat de automobilist die ik inhaalde hier wat sacherijnig van werd en bij het zien van mijn Panda direct zijn snelheid verhoogde, waardoor mijn inhaalactie helaas mislukte.

Tegenwoordig laat ik iedereen racen en denk ik bij mezelf: “Stelletje suffe dieven van jullie eigen portemonnee!”

Advertisements

Het afscheid

het-afscheidHet heeft lang geduurd, maar eindelijk kon ik afscheid nemen. Ik streek nog een laatste keer met mijn hand over de mouw en besloot dat het lang genoeg geduurd had. Het was mooi geweest.

Ruim vijfenhalf jaar geleden zat ik niet zo heel goed in de slappe was. Ik woonde in een mooi appartement boven de slagerij in een monumentenpand, in de Middenbeemster. Hier zat uiteraard een aardig prijskaartje aan. Maar het was mijn woning, mijn plek en ik voelde me er thuis. Mijn salaris ging er voor een groot deel aan op, maar ook aan de huur voor mijn piano en mijn pianolessen. Daar wilde ik ook beslist geen afstand van doen. Daarnaast zong ik in het Waterlands Kamerkoor, waar ik uiteraard contributie voor moest betalen. Sparen was er niet bij, of toch wel, ik spaarde de zorgtoeslag waar ik toen recht op had. Ik geloof dat dit zo’n € 22,– was.

Wekelijks pinde ik € 50,– uit de muur waar ik boodschappen van deed. Zo hield ik het overzichtelijk voor mezelf. Wat ik overhield ging in een potje zodat ik aan het eind van de maand een bedrag had wat ik gewoon domweg voor mezelf kon uitgeven.

Mijn eindejaarsuitkering, die in december bij mijn salaris zat, ging naar mijn spaarrekening. Een klein bedrag had ik opzij gelegd, daar wilde ik een winterjas van kopen. In de uitverkoop van januari 2011 struinde ik de winkels af. Ik ging zelfs naar een tweedehandskledingzaak, waar ik echt een hele leuke jas zag. Er hing echter een muffig luchtje aan zodat ik van de koop afzag.
Uiteindelijk slaagde ik gewoon bij C&A. Ik kocht een winterjas voor € 24,95. Een leuke jas, waar ik verder nooit iemand in heb zien lopen. Er hing er dan ook maar eentje. Het was een jas die als gegoten zat, zo’n jas waar je bijna in woont. Ken je dat?

Vorig jaar zag ik de slijtageplekken langs de mouwranden, maar ook aan de rand van de zakken. Eigenlijk kon het niet meer, maar afscheid nemen wilde ik nog niet. Een jas die € 24,95 heeft gekost doe je niet zomaar weg. Ik was werkelijk waar nog steeds trots op mezelf dat ik toen voor dat bedrag een jas had aangeschaft.

Nu, vijfenhalf jaar verder, ben ik zover en deze week kocht ik een nieuwe jas. Folders uitgeplozen, prijzen bekeken en vergeleken. Weet je dat ik het werkelijk jammer vond dat ze allemaal duurder waren dan mijn oude jas. Die heeft per jaar krap € 5,– gekost.

Gisteren was het zo ver. Ik kocht een nieuwe jas, die verdacht veel lijkt op mijn oude jas. Hij is iets getailleerder en iets korter, maar verder viel het mijn lief niet eens op dat er een nieuwe jas aan de kapstok hing.

Vandaag streek ik nog één keer over de mouw van mijn oude jas, waarna ik hem in een tas deed en hem naar Het Goed, de Emmeloordse Kringloopwinkel, bracht. Ik hoop dat hij een nieuwe eigenaar krijgt die hem net zo graag draagt als ik al die jaren heb gedaan.

Sotsji

Het is dat verhuizen niet officieel bekend staat als topsport, anders kon ik zo naar Sotsji. 

Mensen, wat heb ik de afgelopen dagen lopen sjouwen. Een hele vierdeurs linnenkast heb ik in onderdelen naar boven gebracht. Daarna waren dan ook wel al mijn handgewrichten van slag. Ze waren stijf, opgezet en zeer pijnlijk. Na vandaag gaat  het gelukkig weer wat beter, want dit was een dag van, vooral, niks doen. Er werd een nieuwe CV ketel geïnstalleerd en behalve de deur van de zolderkamer nog een keer schilderen, de badkamer en het toilet schoonmaken had ik werkelijk niets te doen. Terwijl de CV man bezig was ben ik nog op de fiets naar de markt gegaan en heb bij Leen Bakker een wasmand gekocht. Ik werd helemaal blij van die fietstochtjes. Gisteren ging ik ook al op de fiets naar de bibliotheek en merkte dat ik dit soort dingen toch wel heel erg gemist heb de afgelopen twee jaar.

Maar goed, ik ging helemaal niet over mijn verhuizing schrijven maar over Sotsji. Een krantenartikel hield mij bezig, zeker tijdens het niets doen van vandaag.

“AIVD waakt mee voor veilig Sotsji”

Ik vraag me af of ik, als ik topsporter zou zijn, wel naar Sotsji zou willen. Het is voor mij overigens wat lastig om me in de deelnemers te verplaatsen, want ik hou niet van sporten. De enige sport die ik beoefen is ‘lange afstand wandelen’, en dan nog niet eens iedere week. Schaatsen vond ik vroeger leuk, maar dat kwam vast en zeker doordat dit niet het hele jaar kon. Met mijn kinderen ging ik iedere herfstvakantie naar de kunstijsbaan. Met mijn stiefkinderen ga ik in de februari vakantie weer een dagje schaatsen in Heerenveen. Dat krijg je als je er niet zeker van kan zijn dat het zo hard gaat vriezen dat er natuurijs ontstaat.

Veiligheid

Zou ik naar Sotsji willen? Ik denk het eerlijk gezegd niet. Als de AIVD mee moet waken over onze veiligheid vraag  ik met toch af wat je daar te zoeken hebt. Olympische commités uit  Oostenrijk, Hongarije,  Slovenie,  Italie en Duitsland hebben dreigbrieven gekregen, al dan niet vals. Het OOC (Oostenrijks Olympisch Comité) kreeg een brief waarin de ontvoering wordt aangekondigd van skiester Bernadette Schild en Skeleton pilote Janine Flock.

Frankrijk stuurt antiterreureenheden mee met de sporters en Amerika heeft twee  marineschepen in de Zwarte Zee liggen. Nederland wil geen uitspraak doen over de beveiliging van onze sporters. Het lijkt wel oorlog in plaats van een sportief evenement. Dat is toch zot? Daar wil je toch niet aan deelnemen? Ik had het eigenlijk wel wat gevonden als alle sporters hadden geweigerd om mee te doen. Gewoon als een soort statement.

Politie

Dit ging alleen maar over Sotsji, maar wat dacht je van de Eredivisie voetbal? Tijdens het weekend van 21, 22 en 23 maart, de aanloop naar de nucleaire top van 24 en 25 maart, worden in de negen speelsteden de thuisduels geschrapt. En weet je waarom? Door de strenge beveiliging tijdens de nucleaire top zijn er te weinig politiemensen over om de openbare orde en veiligheid tijdens de voetbalwedstrijden te garanderen. Hierdoor staat ook de halve bekerfinale op losse schroeven.

866624-politie-draw-down

Of je de nucleaire top in je eigen land wil houden mag je je afvragen, maar dat bij voetbalwedstrijden de hele politiemacht op de been moet zijn is toch gewoon idioot. Ja, ja, ik weet dat dit al jaren zo is, maar ik blijf het idioot vinden. Het is een sportief evenement en dan zijn er van die fans en aanhangers, ook wel hooligans geheten, die overal de boel afbreken als de uitslag van een wedstrijd ze niet aanstaat.

Geld  geld (1)

Weet je wat dit allemaal kost en waar dat van betaald wordt? Van onze belastingcenten uiteraard. We zitten in een enorme bezuinigingsronde om het begrotingstekort terug te kunnen dringen, maar we gaan wel naar Sotsji, we halen de nucelaire top in huis en we blijven gewoon eredivisie wedstrijden spelen alsof het allemaal de gewoonste zaak van de wereld is.