Tag Archives: articuleren

Verdronken vlinder

Ik heb met zoveel plezier aan dit liedje gewerkt. Je las het al in aha-nu-snap-ik-het/. Het liedje waarbij ik goed articuleer en overdrijf. Daar ging overigens iets grappigs aan vooraf, want mijn leraar had tijdens het vorderen van het liedje het nodige commentaar. Zo sprak hij een keer de eerste zinnen uit op z’n Amsterdams en vergeleek dit met de manier waarop Ali B rapt.

In de periode dat ik met dit lied bezig was kwam die uitspraak regelmatig boven. Ik besloot er een geheel eigen couplet bij te maken. Het begon met één zin en tijdens het boodschappen doen werd het couplet geboren. Thuis dook ik meteen achter de laptop en zette de woorden op papier:

So te sterfen op het water met de de sounf van Ali B
So maar drijfen na het fliegen –  drijf jij maar lekker mee
Ja ik wil gewoon wat chillen en is dat niet om te gille
Weet je wat, ik blijf maar singen en nog meer fan dat soort dinge
Alles wat ik wilde leren ben ik nou aan het probere 
En af en toe sit dat gewoon ook mee        
Nee niet sterfen op het water met de stem van Ali B

Tijdens het overdrijven van dit plat Amsterdams bedacht ik dat ik dit kon gebruiken om mijn ABN te overdrijven. Het kwartje viel en nadat mijn lief en ik de mini-opera “Le Nozze di Figaro” hadden gezien viel het kwartje nog een stukje verder en, hè hè, eindelijk begreep ik waarom dat overdrijven zo belangrijk is tijdens het zingen.

Nu ben ik bezig met “Liefs uit Londen” van Bløf en denk je dat ik dan automatisch meteen overdrijf? Welnee, weer krijg ik te horen dat ik beter moet articuleren. Tja, dan word ik een beetje knorrig van binnen en denk ik: “Wanneer zal dat niet meer tegen me gezegd hoeven worden?” Het is ook nog eens een heel lastig lied, dus het koste de nodige moeite om die akkoorden uit te werken en bovendien wisselde mijn tempo ook nogal eens. Ik oefen het dus met de metronoom aan om hiermee een innerlijke metronoom te bevorderen. Het gaat steeds beter, maar af is het nog niet. Leuk is het wel, reuzeleuk zelfs.

Nog even terug naar die vlinder. Voordat ik met dat lied aan de gang ging was mijn keus gevallen op “Honesty” van Billy Joël. Terwijl ik dat via Youtube beluisterde zag ik rechts op mijn scherm liedjes van Boudewijn de Groot voorbij komen. Ik heb twee jaar geen contact met mijn oudste dochter gehad, maar sinds een maand of wat is dat weer hersteld. En zij vertelde tijdens ons eerste bezoek dat zij veel bezig was met vlinders. Met de transformatie van rups naar vlinder en dat wij mensen ook transformeren. Het is niet de strekking van het liedje, maar toch was ik blij dat ik dit liedje gekozen had. Voor haar geldt ook dat zij geen vlinder hoeft te zijn om te kunnen leven.


		
Advertisements

Aha…………………….nu snap ik het!!

articuleren

Iets kan honderd keer gezegd en uitgelegd worden en dan denk ik dat ik het begrijp. Sterker nog, ik denk zelf dat ik het op de goede manier doe. Dat is dan niet zo, anders wordt het niet iedere keer tegen me gezegd. Waar gaat dit over, denk je nu natuurlijk. Nou, gewoon over articuleren tijdens het zingen.

Tijdens mijn ‘sing a song’ lessen krijg ik herhaaldelijk te horen dat ik de uitspraak, zeker die in het Nederlands, moet overdrijven. Op de medeklinkers zingen zodat de woorden van je lippen spatten. Dan overdrijf ik volgens mij, maar is het nog steeds niet goed genoeg. De woorden voor in je mond vormen, dan heb je ook meteen meer klank. “Dat doe ik toch?” denk ik dan en soms zeg ik dat ook nog. Bij “Verdronken vlinder” van Boudewijn de Groot deed ik het uiteindelijk goed. Ja, sterker nog, ik kreeg een compliment zonder “maar”. Mijn neus begon te krullen en mijn voeten schoten bijna direct mijn schoenen uit, zodat ik er naast kon gaan lopen.

Gisteravond waren mijn lief en ik naar de mini-opera “Le Nozze di Figaro”. Komisch opgevoerd door Sopraan Johanette Zomer, bas-bariton Frans Fiselier en de verhaallijn werd door TV- en musicalacteur Peter Lusse uitgelegd. Er was een pianist die de orkestbak voor zijn rekening nam, zijn naam weet ik even niet meer, maar ook hij bleek goed te kunnen zingen toen het wat al te complex werd voor twee zangers.

Er was even een moment van verwarring toen ineens een deel van de bezoekers in de zaal ging staan. Mijn lief en ik keken elkaar wat twijfelachtig aan, want tja, was het de bedoeling dat wij ook gingen staan. Gelukkig begon het hele gezelschap te zingen en bleek het het koor van de plaatselijke operette vereniging te zijn. Die hadden een klein aandeel in de mini-opera.

Ik heb er van genoten, terwijl ik niet eens zo’n liefhebber van opera ben. Mijn gevoel zegt dan: “Dit is te veel, te groot en te luid”. Bij deze mini-opera had ik daar geen last van.

Al luisterend naar de sopraan en de bariton begon bij mij te dagen hoe het moet klinken als de woorden van je lippen spatten. De mini-opera werd in het Nederlands uitgevoerd en werkelijk ieder woord was te te verstaan, zowel van de bas-bariton als van de sopraan. Ik hoorde hoe de medeklinkers de uitspraak van de woorden duidelijker maakten.
Tja, daar kan zo’n sing a song leraar niet tegenop, al zegt hij het nog zo vaak en laat hij het horen. Als je op die manier gaat praten is het belachelijk, dan is het echt verschrikkelijk overdreven. Maar als je in het Nederlands zingt moet je dus wel.

Volgens mij wordt het nog lastig om in praktijk te brengen, maar hopelijk is tijdens mijn volgende lessen te merken dat ik begrijp wat er bedoeld wordt. In ieder geval ga ik thuis vast enthousiast overdrijvend zingen.