Category Archives: Eten en zo

Eten voor twee

eten voor twee

Voordat ik jullie op het verkeerde been zet met de kop van het verhaal haast ik mij te zeggen dat ik niet zwanger ben. Ik moet er niet aan denken zeg. Niet dat ik kleine kinderen niet leuk vind hoor, dat is het niet. Nee hoor, ik ben gewoon al 56 en oma van 6 kleinkinderen in de leeftijd van 6 maanden tot drie jaar.

Bovendien heb ik net weer een baan gevonden. Stiekem vond ik het toch wel geweldig dat ik ondanks mijn leeftijd nog werd aangenomen. Was je op zoek dan? Ja, zo af en toe deed ik toch wel weer een sollicitatiepoging. Weet je dat je daar soms niet eens een reactie op krijgt? En heel soms heb je al heel snel een afwijzing. Zo gebeurde het dat ik op een avond om 22.00 uur mijn sollicitatiebrief en CV doormailde naar de Obesitaskliniek en ik de volgende ochtend om 9.00 uur al een afwijzing had. Daar baalde ik behoorlijk van. Uiteindelijk kan je je dan toch echt wel afvragen hoe serieus men mijn sollicitatie nam. Was ik te oud? Was het omdat ik uit de ouderenzorg kom? Geen idee, maar het maakte me behoorlijk pissig. Voor hun fatsoen hadden ze ook even een week kunnen wachten met deze reactie. Ha ha, en dat heb ik ze dan ook per omgaande laten weten. Stelletje sukkels.

Ik ga nu gewoon weer in de ouderenzorg werken. In een verpleeghuis op een PG afdeling als een soort “meewerkend voorman”.

Maar goed, daar ging dit verhaal helemaal niet over. Het ging over eten en dan nog wel voor twee.
Misschien herkennen mensen dit probleem: Je haalt een bloemkool en houdt bijna een halve bloemkool over omdat je maar samen bent. Weer gekookte bloemkool eten wordt wat saai, daarom ga ik altijd op zoek naar nieuwe recepten.

Kipcurry met bloemkool voor 2 personen:

Ingrediënten: 2 eetlepels lijfolie of vloeibare braadboter, 350 gram kipfilet in reepjes, 1 kleine gesnipperde ui, ½ rode peper in stukjes (zaadjes verwijderen), een stukje geschilde en in stukjes gesneden gemberwortel van 2 cm, ½ theelepel gemalen komijn (djinten), ½ eetlepel gemalen koriander (ketoembar), ½ theelepel kaneelpoeder, 200 ml kokosmelk, 200 ml kippenbouillon, 250 gram bloemkool in roosjes.

En zelf doe ik er dan nog wat stukjes wortel en doperwtjes doorheen.

Bereidingswijze:

Verhit de helft van de olie en bak de kipreepjes goudbruin. Schep de kip uit de pan. Voeg de rest van de olie toe en roerbak hierin de ui, rode peper, gember, koriander, komijn en kaneel. Giet de kokosmelk en kippenbouillon erbij. Voeg de kip en de bloemkoolroosjes (wortel en doperwtjes) toe en stoof 15 minuten zachtjes zonder deksel op de pan.

Lekker met zilvervliesrijst.

Mijn lief en ik vonden het heerlijk, dus zullen we dit wel vaker eten. Net zoals de puntpaprika’s gevuld met kabeljauwfilet die we vanavond hebben gegeten.

Wat je belooft moet je doen

wat je belooft moet je doen

Ik probeer me altijd aan mijn beloftes te houden. Soms kan het gebeuren dat zoiets niet lukt, maar dan valt het altijd uit te leggen. Het is dan ook altijd jammer wanneer er iets beloofd wordt, waarna het helemaal naar de achtergrond verdwijnt. Niemand heeft het er dan meer over en de belofte lijkt ineens nooit te hebben bestaan.

Zo zit ik niet in elkaar, dus hierbij de beloofde rodekoolsalade. Dit had je natuurlijk niet verwacht. Je dacht vast dat er een heel ingewikkeld verhaal zou komen. Niets is minder waar, maar ik vond het wel een leuke inleiding. Ik merk namelijk dat de verhalen waar recepten in voorkomen gewoon minder vaak gelezen worden dan “mijn eigen” verhalen. Ook de verhalen waar ik een mening over het één of ander over ventileer zijn minder in trek. Tja, wie zit er ook eigenlijk op mijn mening te wachten. Niemand denk ik. Kennelijk is het wel en wee over mijn eigen besognes veel interessanter. Misschien ook wel logisch, want ik merk dat ik zelf ook graag de blogs lees van bloggers die over hun eigen ups & downs schrijven. Gewoon een menselijk trekje dus.

Ingrediënten voor 2 personen

  • 1 eetlepel vloeibare honing
  • 2 eetlepels citroensap
  • 150 gram dunne reepjes rode kool (gewoon het restant van die ene rode kool waarvan je al eerder delen gebruikt hebt)
  • 2 eetlepels rozijnen (wel even laten wellen in water)
  • 1 handsinaasappelen (mineola’s doen het ook goed en zijn makkelijker te verwerken)
  • 25 gram walnoten, grof gehakt
  • zout en peper

Bereidingswijze:

  • Klop in een ruime kom een dressing van de honing, het citroensap en naar smaak zout en peper. Schep de rode kool en de rozijnen er door en laat de dressing minimaal 2 uur in de kool trekken, zodat de kool zachter wordt.
  • Halveer de sinaasappels en snijd de partjes tussen de vliezen uit. Uit ervaring weet ik dat een mineola zich hier beter voor leent. Vang het sap dat hierbij vrijkomt op in de schaal met rode kool.
  • Meng de partjes sinaasappel en de noten door de rode kool.

Zo, nu heb ik alle vier de recepten met rode kool met jullie gedeeld. Als je zelf een lekker recept weet met rode kool hoor ik het graag.

Rode kool met appel

rode kool met appel

Het is me toch wat! Ik beloof jullie vier recepten met rode kool en ben blijven steken bij de tweede. Nog even en het is zomer. Niemand wil dan nog aan wat voor soort kool dan ook. Dus op de valreep maak ik mijn verzuim nog even goed.

Deze variant is heerlijk, maar je moet er wel van houden om je groente in wijn te koken. Wij smullen hiervan en ook de kinderen van mijn lief vinden het lekker. Nee, nee, ze worden er niet dronken van. Dat zou ik niet in mijn hoofd halen hoor: “Kinderen van mijn lief dronken voeren”. Lijkt me geen goed plan.

Hier komt ‘ie dan:

Ingrediënten voor 2 personen:

  • ¼ rode kool (ongeveer), in smalle reepjes gesneden.
  • 1½ Granny Smit appel in kleine stukjes. De andere helft eet je gewoon lekker op.
  • 1½ dl rode wijn (zie je wel, de hoeveelheid valt best mee)
  • ½ gesnipperde ui en de rest bewaar je, in een goed sluitend bakje, in de koelkast.
  • 2 tenen knoflook, fijngehakt (niet met de knoflookpers doen)
  • ½ theelepel kaneel
  • 1 eetlepel suiker
  • zout en peper (doe ik zelf eigenlijk nooit)

Bereidingswijze:

  • Doe de reepjes rode kool samen met de gesnipperde ui, stukjes appel en fijngehakte knoflook in een pan.
  • Doe de rode wijn en kaneel erbij.
  • Zet de pan op een laag vuurtje en laat 1½ uur zachtjes stoven met het deksel er op.
  • Haal daarna het deksel van de pan en zet het geheel op hoog vuur. Laat het vocht verdampen zodat een mooie stroperige saus overblijft.

Dit is zó ontzettend lekker.

Nu zitten we nog steeds met een restantje rode kool. Daar maak ik meestal een salade van. Heel lekker, maar op dat recept moet je nog even wachten.

Rodekool met stoofvlees

rode kool.1

Mijn aangesneden rode kool ligt verpakt in een krant in de koelkast. Daar moet ‘ie natuurlijk niet te lang blijven liggen. Dit houdt in dat we vandaag weer rode kool aten. Geen straf overigens, niet voor mij en niet voor mijn lief. Deze variant maakte ik zo’n dertien jaar geleden voor het eerst klaar. Geen idee waar ik het recept uit vandaan heb gehaald. Eén ding is zeker, ik heb het niet zelf verzonnen.

Toen mijn jongste dochter een jaar of zestien was kwamen een oom en tante van mij bij ons eten en ik besloot onderstaand recept te maken. Reactie van mijn dochter: “Lusten die mensen dat wel?” Zij vond het zelf maar zo zo, geloof ik. Nu, 11 jaar later denk ik dat ze hier anders over zal denken.


Ingrediënten voor 2 personen.

250 gram runderstoofvlees in dobbelsteentjes gesneden, 2 eetlepels vloeibaar bakmiddel, zout en peper, 1 gesnipperde ui, 1 laurierblad, 1 kruidnagel, wat azijn, 1 eetlepel suiker 350 gram gesneden rode kool (gewoon zelf doen hoor) en 1 dikke plak ontbijtkoek.

Bereiding: Het vlees in het vloeibare bakmiddel bruin bakken. Warmtebron laag, zout en peper over het vlees strooien. De gesnipperde ui, het laurierblad en de kruidnagel toevoegen. Even laten fruiten en daarna een scheutje water er bij doen. Deksel op de pan en,1 uur laten stoven. Dan azijn en suiker toevoegen, eventueel nog een scheutje water er bij en de fijngesneden rodekool op het vlees leggen. Deksel weer op de pan en 3/4 uur laten stoven. Daarna kool en vlees uit de pan nemen. Laurierblad en kruidnagel verwijderen. Het vocht binden met de verkruimelde plak ontbijtkoek en dit over het mengsel kool/vlees verdelen.

Maak er een lekker aardappelpuree bij. Aardappelen koken met een teentje knoflook (dan kan je het zout achterwege laten). Kookvocht opvangen om de puree mee aan te maken. Aardappelen fijnstampen met wat kookvocht, eventueel nog een scheutje melk er bij en er een flinke klont margarine doorheen roeren.

In de bereiding gaat aardig wat tijd zitten, maar tussendoor kan je allerlei andere dingen doen. Ik zou zeggen maak deze variant op je vrije dag en geniet er ‘s avonds lekker van.

Recept met rode kool

rode kool

Ik ben veel met voeding bezig. Misschien logisch als je voor gewichtsconsulent leert, want dan word je ook meteen een voedingsdeskundige. Nu niet meteen wegklikken omdat je denkt dat er weer een verhaal komt, dat hoort bij mij. Het recept staat er echt, gewoon hieronder.

Al een groot deel van mijn leven ben geïnteresseerd in voeding en wat dit doet voor je gezondheid. Heerlijk vind ik het om nieuwe recepten uit te proberen.Toen mijn kinderen nog klein waren werd het niet altijd gewaardeerd overigens. Soms was er wel eens iets bij wat echt niet lekker was. Dan zei ik: “We eten het wel gewoon op en daarna maak ik het nooit meer”.

Gisteren aten we rodekoolquiche. Een recept uit de Libelle, geloof ik. Ik ben een ouderwets soort kok, want ik snij de rode kool altijd zelf. Net als alle andere groente, behalve de boerenkool. Die koop ik gesneden.

Dan zit je dus met een rode kool waar je wel vier keer van kan eten. Lastig? Nee hoor, verpak de aangesneden rode kool in een krant en bewaar gewoon in de groentela van de koelkast. Dat gaat prima.

Hier komt het eerste recept:
Rodekoolquiche voor 2 personen (voor meer personen gewoon de hoeveelheid aanpassen)

Ingrediënten: 1 eetlepel vloeibare braadboter of olijfolie

125 gram magere spekreepjes (ja heus, dat mag best een keer)

½ Jonagold appel (de andere helt eet je lekker op) geschild en in blokjes

300 gram rode kool, in fijne reepjes gesneden (gewoon zelf doen)

2 eieren

100 ml crème fraîche (oorspronkelijke recept: slagroom)

85 gram geraspte 30+ kaas (oorspronkelijk: jong belegen geraspt)

1 eetlepel rozemarijn

een kleine taart- of quichevorm

  • Verwarm de oven voor op 200º
  • Bekleed de bakvorm met het deeg
  • Bak de spekreepjes 5 minuten knapperig uit in de vloeibare braadboter of olijfolie
  • Schep de appel er door en bak 1 minuut mee
  • Voeg de rode kool toe en bak op matig vuur 8-10 minuten tot de kool beetgaar is
  • Klop intussen de eieren los, meng de slagroom, kaas, rozemarijn, zout en peper er door.
  • Verdeel de rode kool over de deegbodem
  • Schenk en eimengsel er over heen
  • Bak de quiche in 25-35 minuten goudbruin en gaar.

Oorspronkelijke recept bevat 815 kcal per portie. Mijn aangepaste  = 690 kcal. En dat ik mooi voor de avondmaaltijd.

Als je met z’n tweeën bent kan je vier keer eten van die ene rode kool. Wij eten er meestal maar drie keer van, maar dat komt doordat ik dan ook één keer rode kool eet als de kinderen van mijn lief hier zijn. Om niet altijd op dezelfde manier rode kool te eten heb ik een aantal recepten verzameld en soms wat aangepast.

  • Rodekool met appel in wijn
  • Rodekool met sucadelapjes
  • Rodekoolsalade

Deze recepten volgen nog.

Energie

Moet je voor de lol eens doen, zo rond het middaguur door het centrum lopen. Het wemelt er van de schooljeugd, je weet wel, die van het voortgezet onderwijs. Ze staan in de rij bij de supermarkt, bakker en slager. Eenmaal uit die rijen hangen ze rond en houden ze alle denkbare banken bezet. Het wordt pas weer rustig als de school weer begint.

De schooljeugd van tegenwoordig eet geen brood meer, maar snackt. Ze zitten massaal aan de vette hap. Ze smullen van ‘een broodje bal’, saucijzenbroodjes, familieverpakkingen donuts, gezinszakken chips en weet ik wat nog meer. Héél energierijk, vooral door het vetgehalte. Dat moet dat lijf weer allemaal wegwerken. Ze hebben geen idee hoeveel werk hun lichaam hier voor moet verzetten.

En wat drinkt de schooljeugd?  Liters cola. Weet je hoeveel suiker daar in zit? In no time heb je minstens 10 theelepels suiker naar binnen. Hup, gaat je alvleesklier aan het werk om insuline aan te maken, want je hebt een enorme piek in je bloedsuikerspiegel. Je lever zet al die suiker om in vet. Ja, in vet en dat wordt opgeslagen in je vetweefsel. Dus buiten al dat vet uit die vette hap wordt die suiker ook nog eens omgezet in vet.

Drinken ze geen cola, dan is het wel een energiedrankje. Dit bestaat ook al uit veel suiker en ze bruisen dan ook van de energie. Ze stuiteren, worden ontiegelijk druk en daar is dan ook alles mee gezegd. En een kort lontje, dat krijgen ze er ook van. Of ze worden gewoon overmoedig, zo zou je het misschien ook kunnen noemen.

Maar goed, ze krijgen dus op hun manier een hoop energie naar binnen. Doen ze daar iets mee? Ik heb werkelijk geen idee, want als ik na het middaguur door het centrum loop zie ik overal lege verpakkingen en blikjes zwerven. Het liefst zo dicht mogelijk in de buurt van een afvalbak. Ze hadden al die beschikbare energie wel eens kunnen gebruiken om de troep achter hun kont op te ruimen.

Het wordt tijd dat de schooljeugd weer gewoon brood gaat eten, melk gaat drinken en vooral veel groenten en fruit gaat eten. Daar zit ook energie in, maar ook nog eens allerlei nuttige voedingsstoffen die iets goeds doen voor je lichaam. Daar krijg je pas energie van en dan niet van dat soort tijdelijke energie. Van vette hap, cola en energiedrankjes word je uiteindelijk alleen maar heel moe. Je mist de nodige vitamines en mineralen om je nog fit te voelen.

O, maar nu snap ik het pas. Vandaar dat ze de troep niet achter hun kont opruimen. Als het tijd is om naar school te gaan zijn ze alweer moe.

En ja, ik generaliseer. Er is ongetwijfeld een categorie schooljeugd die zich hier niet in herkent. Die hoeven niet meteen in de hoogste boom te klimmen, die zijn gewoon goed bezig.

 

 

Files in het centrum

Heb je dat wel eens gedaan, boodschappen tijdens de pauze van het voortgezet onderwijs? Hier in Emmeloord weet je niet wat je ziet. Er ontstaan files bij de slager, de bakker, de Jumbo en op donderdag staat er ook een file bij de broodkraam op de markt.

Ik ging lopend naar de bibliotheek. Dat is niet heel ver, maar een kwartiertje ben ik dan toch wel onderweg. Gezellig even struinen tussen de boeken, want daar heb ik er niet zo veel van en uiteindelijk de bieb verlaten met een stapeltje dvd’s. Drie voor onszelf, en ééntje voor mijn stiefkinderen. Altijd handig als ze het weekend bij ons zijn. Vanuit de bieb liep ik het centrum in. Eerst even langs de groenteboer om andijvie te kopen en daarna zag ik vanuit de verte een samenscholing van scholieren. Rijen dik stonden ze bij de keurslager om daar hun lunch te kopen. Broodjes bal gehakt en zo, maar er zat vast wel een verdwaalde scholier tussen die iets gezonds op zijn brood wilde.

Op naar bakker Bart, want ons brood was op. Tegenwoordig haal ik daar drie broden voor€ 5,75. Niet duur en echt lekker brood. We hebben allerlei soorten geprobeerd en zijn blijven hangen bij “Bart’s donker”. Je raadt het al, ook hier stonden de scholieren in rijen van drie om saucijzenbroodjes, croissantjes en andere vette broodjes te kopen.

Naar de Jumbo hoefde ik niet, maar ik nam er toch even een kijkje. Bij de Jumbo mogen de scholieren maar met z’n vieren tegelijk naar binnen. Daar is iedereen blij mee, want er staan altijd hele volksstammen. Vanaf het hekje tot aan de stoeprand is het denk ik een meter of 12, 13 en daar staat dan een file van scholieren. Allemaal in de rij voor de vette snacks, gezinszakken chips, pakken Marsen, Donuts en zo.

Verbijsterd bekijk ik dit en bedenk, zoals vaker,  dat ik beter een ander tijdstip kan uitkiezen om mijn boodschappen te doen. Het is maar goed dat ik geen caissière ben, want ik zou onmiddellijk iedereen gaan voorlichten over hun manier van eten. Al die vette happen bevatten veel energie, veel calorieën dus, maar verder zitten er weinig goede voedingsstoffen in. Het levert je lijf niks op, behalve een hoop suiker en vet. Het resultaat is dat je er niet fit van wordt, nee, sterker nog, je wordt moe van al die vette happen.

Ik vroeg me af of dit vroeger ook al zo was. Deden ze dat, toen ik naar het voortgezet onderwijs ging ook al? Volgens mij had iedereen z’n zakje brood mee. Eens per week stond er een frietkraam voor de school, maar daar heb ik niet zoveel leerlingen bij zien staan als hier bij de slager, de bakker en de Jumbo.

Was dit in de tijd dat mijn kinderen naar het voortgezet onderwijs ook gangbaar, vraag ik me vervolgens af. Ik heb werkelijk geen idee. Ze namen brood mee en ik neem aan dat ze dat ook op aten. De schoolkantine was toen wel al in opmars. Ook daar verkochten ze lekkere vette snacks. Daar kwam verandering in toen ik de opleiding voor verpleegkundige deed, zo’n 8 jaar geleden. Toen werden er ook vacuüm verpakte appelpartjes, met schil verkocht. Mijn leeftijdgenoten en ik hadden ons pakje brood mee van huis genomen. De jongelui uit onze klas echter, kochten hun lunch in de schoolkantine. Ook die vacuümverpakte appel, want die kostte maar € 1,00. Geen geld dus. Dat ik een kilo appels kocht voor € 1,59 deed niet ter zake. Dat deden alleen ouderwetse mensen, zoals die oudere vrouwen die bij ze in de klas zaten.

Zou de hedendaagse jeugd nog wel eens gewoon brood meenemen naar school. Je weet wel, van die boterhammen waar gejodeerd zout aan is toegevoegd. Jodium heb je nodig voor een goede schildklierwerking. Je moet er minstens vier op een dag eten om voldoende jodium binnen te krijgen en geen groeiachterstand op te lopen. Dat weten ze vast niet. En ach, groeiachterstand? Ze lijden tegenwoordig bijna allemaal aan overgewicht.

Samen delen

Mooi voorbeeld ben ik.  Neem het afgelopen weekend, terwijl ik leer voor gewichtsconsulente, at ik vrijdagochtend een gebakje. Moet toch kunnen? Geeft toch niet? Ik hoor het je denken. Maar zaterdag was er iemand jarig en nam ik een stukje vlaai terwijl ik ’s middags bij de HEMA zwichtte voor de aanbieding die tussen 16.00 en 18.00 uur geldt: Een kleintje koffie met een klein gebakje. Zondagochtend nam ik een plakje cake en zondagmiddag, op een terrasje in Stavoren, at ik nog een stuk aardbeienkwarktaart met slagroom. ’s Avonds werd mij door mijn lief nog een lekkere maaltijd voorgeschoteld en vervolgens kon ik geen pap meer zeggen.

Gisteren ben ik op de weegschaal gaan staan en concludeerde ik dat ik nog geen ons was aangekomen. Zou de voedingssupplementen aanbieder op het obesitas evenement dan toch gelijk hebben? Zit het gewoon in je genen of je dik wordt of niet? Ik zie nog zijn bedenkelijke gezicht bij mijn vraag: “Dus mensen met overgewicht kunnen hier eigenlijk zelf niet zo veel aan doen? Of bedoel je dat het in je genen zit of je wel of niet op tijd kan stoppen met eten?” Hij vond het duidelijk geen leuke vraag en gaf er uiteindelijk ook helemaal geen antwoord op. Blij met de volgende belangstellende begon hij zijn verkooppraatje weer van voren af aan..

Ik begreep het verhaal van die voedingssupplementen wel, want deze waren speciaal samengesteld voor mensen die een maagverkleining hebben ondergaan. Dan kan je gewoon bijna niets meer eten. Mini porties worden nog goed verdragen. “De eerste keer dat je, na zo’n operatie iets gaat eten, denk je dat je dood gaat. Ik voelde me echt hondsberoerd, kreeg hartkloppingen en dacht minstens dat ik een hartaanval kreeg”, vertelde de ervaringsdeskundige, een kok. Iemand die, vanwege zijn beroep, de hele dag met eten in de weer is. Als hij nu samen met zijn vrouw eet,  en dit komt door zijn vak niet heel vaak voor, doen ze de hele avond over het avondeten. Een klein hapje als voorgerecht: “Eén garnaal”, zoals hij zelf zei. Daarna een ander klein hapje, “nog een garnaal”, net zo lang tot ze na al die kleine hapjes aan het nagerecht toe zijn. Uiteraard is dat ook een klein hapje.

Als je zo weinig kan eten, kan het niet anders dan dat je allerlei essentiële voedingsstoffen mist. Vandaar die voedingssupplementen. Heus hoor, het verhaal was mij compleet duidelijk.

De ervaringsdeskundige, de kok dus, had leuke tips. Hij heeft een boek geschreven waarin recepten staan voor mensen die een maagverkleining hebben ondergaan. Eén van die recepten zag er als volgt uit: “Heb je trek in een tosti, zoek dan eerst iemand die ook trek heeft in een tosti. Je krijgt namelijk zo’n hele tosti niet meer op, dus deel je hem met een ander.” Meteen bedacht ik dat je dit natuurlijk ook kan doen met een patatje ‘met’. Zoek iemand die daar ook trek in heeft en deel dit met hem of haar. Deze tactiek kan je natuurlijk ook toepassen als je aan het lijnen bent. Wie weet voorkom je dan het “jojo effect” waar veel lijners last van hebben.

Wat ik ook een leuke, praktische tip vond, voor degene die lijnt maar een gezin heeft met opgroeiende kinderen die de oren van je hoofd eten is de volgende: “Zorg dat iedereen eerst zijn bord vol schept en neem zelf als laatste. Loop dan nog even terug naar de keuken om voor iedereen een glas water in te schenken. Eet langzaam en ga desnoods tussendoor ook nog even de keuken in om alvast het nagerecht in de schaaltjes te doen. Op die manier doe je net zo lang over je eigen kleine portie eten als de rest over zijn volle bord en toch eet je niet te veel.”

Het was een leerzame avond, waarbij vooral is blijven hangen dat je vooral geen maagbandje of maagverkleining moet willen. Je kan beter gewoon zorgen dat je niet te dik wordt. En laten we eerlijk wezen. Ik mag misschien niet in gewicht zijn aangekomen na het weekend, ik ben er van overtuigd dat, wanneer ik alle dagen aan het gebak ga, ik vanzelf ook dik word.

Eten en zo

Al jaren ben ik gefascineerd door wat voeding met je lijf doet. We proppen met z’n allen het nodige naar binnen, daar vinden allerlei processen plaats en uiteindelijk poepen we wat het lichaam niet kan gebruiken weer uit. Dit lijkt me een korte maar duidelijke uitleg.

Sinds een paar maanden volg ik de opleiding tot gewichtsconsulente. Zelfstudie bij de LOI en bij het behalen van het diploma kan ik me aansluiten bij de BGN, wat staat voor Beroepsvereniging Gewichtsconsulenten Nederland. Voor het voeren van een praktijk niet geheel onbelangrijk, want cliënten kunnen alleen dan de kosten voor een deel declareren bij hun ziektekostenverzekering.

Gelukkig vind ik leren leuk, want het vereist de nodige discipline om aan zelfstudie te doen en ik heb me aangemeld voor mijn eerste examen. Spannend en meteen een stevige stok achter de deur.

Laatst leerde ik iets over de stofwisseling waarbij ik bestormd werd door allerhande (nee, geen koekjes) gedachten. Ieder mens heeft een grondstofwisseling en die is ook nog eens bij iedereen anders. Dat heeft te maken met je lichaamsgrootte en lichaamssamenstelling. In een groot lichaam vinden meer stofwisselingsreacties plaats dan in een klein lichaam. Dat grote lichaam vraagt gewoon om meer energie om in balans te blijven. Uiteraard is de stofwisseling bij een man groter dan bij een vrouw. Hij heeft minder vetmassa, dus ook meer behoefte aan energie. Stofwisseling vindt plaats in de actieve celmassa, ofwel de vetvrije massa. Dat betekent dus dat in de vetmassa geen stofwisseling plaats vindt. Tot zo ver logisch!

Mijn denkhoofd sloeg aan het werk en vroeg zich af of dikke mensen dan altijd al dik waren geweest doordat er minder stofwisselingsprocessen in hun lichaam plaatsvinden. Of hebben zij lange tijd te veel en verkeerd gegeten, daardoor die vetmassa gekweekt en is die stofwisseling daardoor sterk minder geworden. Ik vrees dat het laatste klopt, uitzonderingen daargelaten natuurlijk, want ik wil niet de hele dikke mensheid tegen me in het harnas jagen.

Eten en zo.1

Maar laten we eerlijk zijn, mensen met overgewicht hebben een grotere vetvoorraad, dus veel reserves. Hierdoor is hun energiebehoefte lager. Maar hoe kan het dan dat ik juist vaak dikke mensen grote hoeveelheden voedsel zie wegwerken? En dan vaak zo’n vette hap, of grote gevulde koeken, marsen, Magnums en hele grote sorbets. Als hun energiebehoefte lager is hebben ze dat helemaal niet nodig. Mensen met overgewicht bewegen vaak ook minder waardoor die energiebehoefte ook lager is. Doordat zij minder bewegen zal er ook minder spieropbouw zijn en ook daardoor is die energiebehoefte lager.

Eten en zo)

Wat zouden zij moeten doen? Om te beginnen moeten zij gezonder gaan eten en junkfood laten staan. Halfvolle of magere producten gebruiken en geen vette vleeswaren of volvette kaas op brood doen. Niet meer die gevulde koek of mars tussendoor, maar iets wat gezonder is. Voor mijn part een volkoren boterham met magere smeerkaas en plakjes komkommer. En bewegen natuurlijk. Wat dacht je daarvan? Die vetvoorraad moet weggewerkt worden. Verbranden dus, die handel. Aan het werk met dat lijf.

Vertwijfeld vraag ik me af of ik straks, in mijn eigen praktijk, mensen ga voorlichten over dingen die ze zelf al weten. Hebben zij dan misschien ook een stevige stok achter de deur nodig in de vorm van een gewichtsconsulente.

En kijk, zojuist heb ik mijn eerste, gratis, voorlichting gegeven. Ik kan het, daar twijfel ik niet aan.