Alsof ik naar mezelf kijk

Die houding, dat geblokkeerde. Ik herken het. Zou hij zich nu net zo voelen als ik me op zo’n moment voel? Hij is nog jong en misschien moet hij hier nog mee om leren gaan. 

in de schulp (6)

Vorig jaar heb ik hem piano horen spelen tijdens het Festival Klassieke Muziek in Almere. Een rustige jongen, die zonder al te veel dramatische bewegingen of gezichtsuitdrukkingen een geweldig stuk speelt.
Deze keer volgt hij een masterclass bij  Nicolas van Poucke. Hij is nog dezelfde rustige jongen en speelt geweldig en op dezelfde manier als toen. Kaarsrecht zit hij en weer maakt hij geen overbodige bewegingen.

Na zijn spel bedenk ik dat er volgens mij niet veel aan valt te verbeteren. Maar ik ben dan ook die goedwillende amateur. Uiteraard valt er meer uit te halen en Nicolas stelt voor om aan een bepaald deel in het stuk te werken. Het moet soepeler vanuit de polsen, zijn schouders moeten losser. Hij zet in en ik zie gewoon gebeuren dat hij verstrakt. Hij trekt zijn schouders op en speelt het deel op dezelfde manier als de eerste keer. Nicolas vraagt of hij het even mag proberen. Uiteraard mag dat. Het komt in mijn hoofd ook niet op om “nee” te zeggen als mijn pianodocent iets voor wil doen.

Nicolas_van_Poucke_©HansvanderWoerd-014-1038x576

Nicolas vraagt of hij het begrijpt. Hij knikt bevestigend en begint te spelen. Zijn pianodocente zit schuin voor me en schudt haar hoofd. Nee, het lukt duidelijk niet. En o, wat herken ik dat. Het blokkeren, je in jezelf terugtrekken, een soort waas in je hoofd waardoor het lijkt alsof je die piano voor het eerst ziet. Ik zie hem denken: “Ik wil het wel doen, maar laat het me alsjeblieft eerst thuis oefenen, dan doe ik het volgende week beter”.

Het zijn aannames van mij. Mischien denkt dat dit helemaal niet. Misschien ligt hij gewoon dwars, alhoewel hij me daar het type niet voor lijkt. Nee, ik hou het er op dat mijn gevoel me niet bedriegt.

Vandaag overviel het mij. Ik speelde en zong het liedje “De hemel is dichtbij”. In het refrein moet meer beweging. Het is me in de loop van de week goed gelukt om dat er in te krijgen. Maar nu dat zachtere deel waarna dat refrein weer komt. Het is raar om gewoon van dat zachte ineens “BAM” weer hard in te zetten. Er moet een overgang komen die dat voor de luisteraar ook aannemelijk maakt. Dat het logisch klinkt.

Mag ik even?” Natuurlijk mag mijn pianodocent even en hij doet iets op de piano, doet het nog een keer en nog een keer. Ik zie wat hij doet en voel dat waas optrekken waardoor ik vervolgens niet goed meer kan nadenken over wat ik hem net heb zien doen. In mijn schulp kruipen, dat is wat ik dan doe. Een deur dichtdoen en mezelf verstoppen. Ik begrijp wel wat hij bedoelt, maar om dat nu even ter plekke te reproduceren of iets te doen wat daarop lijkt zijn twee totaal verschillende dingen.

“Ga hier van de week thuis mee experimenteren dan werken we er volgende week verder aan.”

Kijk, dat is het voordeel van een pianodocent die mij wat langer kent en ook gerust wel ziet dat ik me op zo’n moment totaal niet comfortabel voel. Dat heeft niets met hem te maken, maar alles met mij. Hij weet dat ik er thuis aan werk en dat ik de volgende keer die overgang gerust wel maak.

Het nadeel van zo’n masterclass is dat je in dat ene uur iets moet neerzetten, maar dat jij die docent niet kent en die docent jou niet. Daar moet je dus wel een type voor zijn. Ik denk dat ik niet zo’n type ben. Ik heb tijd nodig en de ruimte om voor mezelf een oplossing te zoeken. Dat kan ik niet als er iemand op mijn vingers kijkt.

Advertisements

4 thoughts on “Alsof ik naar mezelf kijk

  1. Ja, dat is best tegenstrijdig eigenlijk Wilma, het kan haast niet anders dan dat de docent tijdens de les op je vingers kijkt, maar dat dit lastig is, begrijp ik best. 🙂

    1. Het is ook tegenstrijdig. En dan ben ik ook nog eens iemand die er niet zo heel goed tegen kan als een ander zegt hoe ik iets moet doen. Van zo’n docent accepteer ik dat, maar soms wel met wat inwendig gegrom. En dan heeft ‘ie dat nog door ook.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s