Monthly Archives: February 2019

Flintstone

Flintstone

Hij wilde mij iets vragen maar wist ineens mijn naam niet meer. Na een beetje geschutter en gemompel wat ik niet helemaal verstond riep hij ineens:

“Yabba-Dabba-Do!”

Meteen daarna wist hij ook mijn naam weer.

Afschaffen rekentoets

rekenen

Gisteravond zat ik net even met een kop koffie, nadat ik een aantal bewoners naar bed had geholpen. De televisie stond op NPO 1 waar ik hoorde zeggen dat de rekentoets werd afgeschaft omdat leerlingen hier massaal voor zakken.

Vervolgens zag ik een jongen een rekensom maken. Hij boog zich over de opgave waarin stond: 14-5 =……………………… Als ik het goed heb gehoord was het een derdejaars VWO leerling. Hij dacht na en uiteindelijk schreef hij als uitkomst 19 op. Nou nou, dacht ik. Dit is geen kwestie van niet kunnen rekenen, dit is ook nog eens slecht leeswerk.

Daarna gaf een docente in het voortgezet onderwijs uitleg over de het berekenen van procenten. De klas moest uitrekenen hoeveel 83% van iets was. De uitleg was als volgt: 83% van iets is hetzelfde als 0,83 x dat iets. Maar dat leerde ik al op de lagere school!

Overigens bleek onze Staatssecretaris niet te kunnen hoofdrekenen. Iets waar onze Afghaanse bewoner van in de lach schoot, want het was een hele makkelijke som.

Het rekenonderwijs moet beter. Rekenen moet niet meer als apart vak in het voortgezet onderwijs het moet geïntegreerd worden in wiskunde. Maar als leerlingen op de basisschool niet meer goed leren rekenen, want daar begint die ellende, dan snappen ze van wiskunde naar mijn idee helemaal niets.

Is dit niet begonnen in 1968 met het invoeren van de Mammoetwet? Mijn lief ging voor de invoering van de mammoetwet naar het voortgezet onderwijs. Ik na de invoering en ik moet toegeven dat hij veel meer weet dan ik. Ja, ik weet wel dat ik voor verpleegkundige heb geleerd (op mijn 49e) en dat ik nu de Schumann akademie volg en daardoor over andere dingen veel weet. Maar als het over “algemene ontwikkeling” gaat weet hij gewoon meer dan ik. Ik mocht in de derde klas van de MAVO een vakkenpakket kiezen. Zes vakken waar je examen in moest doen. Op die leeftijd is dat een kwestie van laten vallen wat je niet boeit en waar je niet goed in bent.

Maar nu deze tijd, en ik weet niet precies waar dat begonnen is. Tegenwoordig moet voor de kinderen, pubers en jongeren alles leuk zijn, anders presteren ze niet. School moet dus leuk zijn, je moet daar vooral niet iets willen leren. En je moet er ook niet iets van iemand aan willen nemen.

Boos mag je ook niet meer worden op kinderen en pubers. Als ouders dan niet meer boos worden op hun kind omdat het iets doet wat ze niet aanstaat, dan mag een docent dat al helemaal niet. Die wordt dan gewoon geschorst.

Kinderen leren ook niet meer het incasseren van teleurstelling. “Nee” kennen ze niet en “Dat heb je niet (helemaal) goed gedaan” ook niet.

Oké, de rekentoets wordt afgeschaft, want er moet eerst goed rekenonderwijs komen.
Misschien moeten de scholen ook het lezen afschaffen, want dat kunnen veel kinderen ook niet meer. De verplichte boekenlijst moet dan misschien in “stripvorm” gelezen kunnen worden.

Dom, dom, dom

dom dom dom

Eigenlijk vond ik het al wat wonderlijk dat ik twee keer achter elkaar op donderdag naar pianoles kon. Na een “werkweekend” ben ik vrijwel altijd op maandag en dinsdag vrij en moet ik daarna weer werken. Dus les ik de ene week op dinsdag en de andere week op donderdag. Toen al had er een belletje moeten gaan rinkelen. Maar nee, er rinkelde helemaal niets.

‘s Woensdags had ik een dagdienst tot 14.30 uur. Even na drieën was ik thuis. Mijn jas hing aan de kapstok, mijn tas stond op de orgelbank en toen voelde ik in mijn broekzak dat de sleutel van de medicijnkar daar nog in zat. Oeps, dat gedoe met die sleutel. Ik was niet de eerste die ‘m mee naar huis had genomen. Meteen belde ik mijn werk met de vraag of ze een dagje zonder konden, want ik moest pas vrijdagavond weer werken. Natuurlijk wist ik het antwoord al, want het is gewoon lastig als je medicijnkar in een ruimte moet zetten die afgesloten kan worden. Stomme voorschriften ook.

Goed, ik moest die sleutel dus terug brengen. Mijn lief vond het vervelend voor me en stelde voor dat hij zou gaan. Dat vond ik te gek voor woorden, uiteindelijk was het mijn eigen schuld. Had ik maar beter moeten nadenken. Het resultaat was dat we even samen gingen. Dat “even” duurde wat langer. Al op de heenweg zagen we dat er file stond in tegengestelde richting. Omrijden dus op de terugweg. Gelukkig weet mijn lief hier wat sluiproutes.

Op donderdag was ik vrij. Heerlijk, want dan kon ik dit………en dat……..en dat ook nog even doen en ik moest naar pianoles. Rond een uur of drie ging mijn telefoon. Mijn werk waarvan ik dacht dat ze misschien zouden vragen of ik vrijdag de lange avonddienst zou willen werken. Hoe onnozel van mij. Of ik al onderweg was. “Ik, onderweg? Ik ben vrij vandaag!” was mijn reactie. Nou echt niet hoor, ik stond op het rooster. Hier begreep ik niets van en nadat ik opgehangen had haalde ik eerst dat rooster maar eens tevoorschijn. Toen zag ik wat me niet eerder opgevallen was. Mijn rooster liep tot 30 januari en het was de 31e. O, wat stom!!

Omkleden, eten pakken voor ‘s avonds, tas pakken, pianoleraar bellen dat ik niet kon komen. Vragen of het de dag er na kon. Dat kon!

Gek is dat als je niet voorbereid bent om te gaan werken. Met een raar gevoel zat ik in de auto. Zin had ik niet, want hier had ik geen rekening mee gehouden. Dat gevoel was overigens weg zodra ik aan het werk ging. Dan heb je geen tijd om daarin te blijven hangen, je blijft gewoon de hele avond bezig. Mijn avonddienst duurde tot 23.15 uur. Op een etenspauze en een korte koffiepauze na was er amper tijd om te zitten.

En toch, dat rare gevoel in de auto. Ging het wel goed met mij? Twee dagen achter elkaar zo’n blunder? Had ik het te druk, was ik te druk in mijn hoofd, had ik last van stress? Ik vroeg het me allemaal af. Hoe had ik zo dom kunnen zijn om mijn rooster maar tot de 30e uit te printen. En op dat moment bedacht ik dat ik dat al maanden eerder had gedaan. Weg waren die twee blunders achter elkaar. Deze blunder was al van oktober vorig jaar. Ik weet toch dat ik moet selecteren van 1-1 2019 tot 1-2-2019!!

Wat bleek later op mijn werk toen ik in het rooster keek? In de roostermap zat het rooster en dat liep ook maar tot 30 januari. Ik had het rooster gekopieerd en ik weet wel dat ik dan evengoed goed moet kijken of alles er wel opstaat. Het is uiteindelijk mijn rooster, maar toch. Ik was niet dom geweest met printen, ik had niet geblunderd. Dat had een ander al voor me gedaan.

Weet je wel dat ik me ontzettend opgelucht voelde hierbij. Ik was niet dom, behalve met die medicijnkar sleutel. Maar dat gebeurt me nooit meer.