Onze inpandige waterval

waterval

Het was weer zo ver, ik had nachtdienst en dan slaap ik overdag. Het ontregelt een hoop en dat is niet altijd prettig. Dagmerries had ik ook, maar daar vertel ik je later over. Gelukkig waren de nachten rustig, slechts één cliënt vond het nodig om te vallen. Hij begrijpt het allemaal niet meer zo goed en moest naar het toilet. Voordat ik op de belsensor kon reageren lag hij op de grond.

Meer incidenten waren er niet, behalve dan dat ik ineens een flinke lekkage in één van de gangen ontdekte. Er lag al een flinke plas water, zodat ik een wasmand pakte, daar een handdoek in heb gelegd en deze onder de plek heb gezet. Even verderop bleek het ook nat, direct achter de klapdeur. Daar kon ik geen wasmand neerzetten. Dan maar een paar handdoeken op de grond. Even later voelde ik een druppel op mijn hoofd. Hé, nog een lekkageplek, daar kon een waskom met een handdoek er in wel staan. Waarom die handdoeken in de wasmand en -kom? Nou, gewoon omdat het gedruppel nogal wat lawaai maakte in een verder stille omgeving. Ik had natuurlijk ook plastic zakjes aan het plafond kunnen hangen. Dat deed mijn oma toen ik klein was. Zij woonde in een houten huisje in Zaandam en als de boel lekte loste zij dat op deze manier op.

Door al dat gedruppel en door een blog van een collega-blogger, https://ellieschmitz.nl/2017/03/21/vingerkootje/?iframe=true&theme_preview=true, moest ik aan de waterval denken die wij 17 jaar geleden in huis hadden. We woonden in een huis waar een ‘handige’ doe het zelver had gewoond. Zo stond de wasmachine op de overloop en de afvoerslang hing in een afvoerpijp. Helemaal zoals het hoort was het niet. Bovendien kwam er nogal wat stank uit, zodat wij, als de wasmachine niet draaide, het gat afsloten. Ik was meestal de enige die zich met de wasmachine bemoeide en trouw haalde ik de stop uit de afvoerpijp, hing de afvoerslang van de wasmachine er in. Niets aan de hand dus. Totdat………………………….

Mijn oudste dochter was 17 en zat in het leger. In het weekend kwam zij thuis met een tas vol wasgoed. Ik vond dat zij oud genoeg was om die was zelf te doen, maar was vergeten te vertellen over die afvoerslang. Dat heb ik geweten. Ik was weg geweest, vast voor een boodschap of zo, en kwam binnen, hoorde het geluid van een waterval, liet alles uit mijn handen vallen en stoof de trap op naar boven. Jongste en oudste dochter keken stomverbaasd naar dat tafereel. Ondertussen liep het water de trap af en het was niet zo’n beetje ook. Het eerste wat ik boven deed was de wasmachine uitzetten en de kraan dichtdraaien.

Er moest een waterzuigapparaat aan te pas komen om de boel weer droog te maken. Toen de boel weer redelijk droog was kregen mijn dochters en ik er alle drie vreselijk de slappe lach over. Vooral het feit dat ik direct de trap opstoof en schijnbaar wist wat er aan de hand was bleef herhaald worden. Mijn jongste dochter zei nog dat ze dacht dat Kwiebes in de gang plaste, maar dat ze het wel erg veel herrie vond maken. Kwiebes was onze kat

Wat een tafereel en dat allemaal doordat ik vergeten was mijn dochter te vertellen over die stop in de afvoerpijp.

Advertisements

2 thoughts on “Onze inpandige waterval

  1. Wilma, wat een verhaal. Doet mij weer denken aan een bevroren en gesprongen waterleidingbuis in mijn jeugd in het huis van mijn ouders…verklap er niets over, misschien schrijf ik daar nog eens over. Dank dat je mijn blogpost hebt vermeld 💚

    1. Dat leek me niet meer dan terecht. Uiteindelijk kwam het verhaal naar boven drijven door jouw blog. Dat er vervolgens lekkage was tijdens mijn nachtdienst gaf mij een mooie inleiding tot het verhaal.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s