Typisch mijn moeder/vervolg

harp

Met z’n drieën, mijn ouders en ik, kijken we naar het programma “Podium Witteman”. Er speelt een harpiste muziek van een Amerikaanse componist en volgens mij is zijn naam Philip Glass. Mijn moeder geniet er van en zegt ineens:

“I.p.v. die reis naar Normandië hadden jullie mij voor ons 60-jarig huwelijk ook een harp kunnen geven. Dan zou ik harples kunnen nemen.”

“En pa dan?”

“Die kan dan naar mij luisteren.”

Eigenlijk best stoer als je dat op je 82e nog zou willen gaan doen.

De harpiste en veel andere musici hebben de bladmuziek niet nodig. Ze spelen alles uit het hoofd. Ik kan daar met bewondering naar kijken, want uit het hoofd spelen is er bij mij niet bij. Ja, soms een heel gedeelte maar de muziek staat wel altijd op de piano.

Mijn moeder bekijkt het en zegt:

“Het is natuurlijk mooi wat ze doen, maar we weten helemaal niet of ze het goed spelen. Ze hebben niet eens de muziek voor zich staan.”

Tja, al zouden ze dit wel voor zich hebben staan, dan kunnen wij vanuit de huiskamer natuurlijk niet meelezen wat er gespeeld wordt. Daar ging mijn moeder echter even totaal aan voorbij.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s