Overvallen door heimwee

heimwee

Er is muziek die bij mij een gevoel van heimwee teweeg brengt. Geen heimwee naar iets wat er was, maar heimwee naar iets wat nog moet komen. Beter kan ik het niet omschrijven. Wat dat dan is dat er nog moet komen weet ik niet. Het is iets wat ik ook niet uit kan leggen. Herken je dit of is het abracadabra?

Het overvalt me soms terwijl ik zit te lezen met op de achtergrond Classic FM aan. Verdiept in mijn boek hoor ik ineens de muziek en dan bestaat er niets anders meer. Op het boek kan ik me niet meer concentreren, want dan moet ik luisteren. Soms komen er uit het niets tranen die dan gewoon over mijn wangen biggelen. Niet meer te stuiten zodat ik gewoon maar wacht tot het weer over is. Dat gevoel van heimwee is dan sterk aanwezig.

Laatst overviel het me tijdens een orgelconcert. Mijn lief en ik waren in Amsterdam in de Koepelkerk aan het Kattengat. Een kerk die gebruikt wordt als concertzaal. Heerlijke stoelen en helaas lag er vloerbedekking op de grond. Dat is jammer, want dat gaat ten koste van de akoestiek. Zodra de organist zijn vingers van de toetsen haalt is het geluid weg en dat is zo ontzettend jammer.

Ik las het programma en zag het stuk er al tussen staan: Berceuse van Vierne. Ooit zelf gespeeld omdat mijn orgelleraar mij dat opgaf. Gek dat ik ooit aan die Franse muziek moest wennen, want het is gewoon ontzettend mooi. Dezelfde leraar adviseerde mij overigens om pianolessen te gaan nemen, omdat mijn smaak meer overeenkwam met pianomuziek dan met die voor orgel. Het duurde nog een jaar voordat ik de stap durfde te zetten. Heel rigoureus deed ik ook meteen mijn orgel de deur uit. Eerlijk gezegd gewoon omdat ik bang was dat wanneer het pianospelen tegen zou vallen, ik de boel de boel zou laten. Het bleek een goed besluit, want het onder de knie krijgen van de pianotechniek viel vies tegen. Later begreep ik niet meer waarom ik ooit orgel had gespeeld. Dat orgel is te groot, te pompeus en te veel voor mij. Al die registers waarvan ik er het liefst maar een paar gebruikte. Al dat gewissel van registraties, het hoorde niet bij me. Maar ja, dat wist ik nog niet toen ik een jaar of dertien was.

Tijdens het orgelconcert viel ik ook weer als een blok voor de wat meer verstilde muziek. Na de pauze stond er Franse muziek op het programma  en toen de organist aan Berceuse begon overviel die heimwee me weer, ondanks dat ik wist dat het gespeeld ging worden. Gelukkig kwamen er geen tranen, maar ik moest me wel even schrap zetten.

Ik heb werkelijk geen idee of je van orgelmuziek houdt, maar misschien is het leuk om naar dit stuk te luisteren. Wie weet begrijp je dan waar mijn gevoel van heimwee vandaan komt.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s