Verkering en volgend jaar trouwen

verkering

“Wil jij met me trouwen?” vraagt hij als ik zijn medicijnen en insulinepen bij hem neerleg.

“Natuurlijk, heb je al een datum in gedachten?”

“Volgend jaar!”
“Wanneer precies volgend jaar?”

“In maart of in september.”

En dan wordt hij me ontrouw. Tijdens het kerstdiner voor onze bewoners zit hij te flikflooien met iemand van de activiteitenbegeleiding. Hij wil met haar trouwen. Ik loop naar ze toe en vraag hem wat dit voor fratsen zijn. “Je gaat toch al met mij trouwen?”

“Ja, maar ik vind haar leuker!”

“Nou, mooi is dat!”

De volgende ochtend help ik hem uit bed. Als hij op de rand van het bed zit vraagt hij of mijn man al weet dat wij verkering hebben.

“Nee joh, natuurlijk niet. Dat vindt hij vast niet leuk.”

“Ach een geintje moet kunnen, toch? Vroeger zei ik ook altijd tegen mijn moeder dat we verkering hadden en dat ik met haar ging trouwen.”

 

 

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s