Tja, ik weet het niet hoor…………….

smiley-van-het-vraagteken-10999676

Gisteren had ik een druk dagje. Eerst naar een cliënt, een dame op leeftijd die toch nog iets aan haar gewicht wil doen. Het uiteindelijke doel dat we samen stelden is dat ze in ieder geval niet meer zwaarder wordt. Dat werd, volgens haar, van kwaad tot erger. We zijn inmiddels een paar maanden verder en het aankomen is gestopt en af toe viel zij zelfs een kilootje af.

Voordat ik naar haar toe ging las ik de krant, waarin een artikel stond over het puberbrein. Het bleef in mijn brein een beetje sudderen. Toen ik dan ook na het consult bij de cliënt naar mijn ouders reed kon ik eens goed over het artikel nadenken. Het ritje naar mijn ouders duurt een uur en twintig minuten. De terugweg duurde twee uur en een kwartier doordat er een ongeluk op de A6 had plaatsgevonden. Tijd genoeg om mijn gedachten hierover te laten gaan. Want wat vind ik nu eigenlijk van dat puberbrein?

Mijn kinderen zijn ook pubers geweest, en het puberen verliep niet geheel vlekkeloos. Volgens het artikel is zo’n brein dan ook pas helemaal ontwikkeld als ze vijfentwintig zijn. Dan pas kun je er van spreken dat ze zelfinzicht en zelfreflectie hebben. Ook het fenomeen “oorzaak en gevolg” begrijpen ze dan pas. Klinkt logisch, want dat is waar veel ouders bij hun pubers tegen aan lopen. Het gebrek aan inzicht in eigen doen en laten.

Pubers gaan daardoor te laat naar bed, zijn nog tot laat bezig met social media en daardoor vallen ze te laat in slaap. De volgende dag zijn ze vervolgens hun bed niet uit te branden. Logisch, want dat is oorzaak en gevolg en precies datgene wat ze nog niet begrijpen.

Ook logisch dat er dan een voorstel komt om de scholen later te laten beginnen. Of niet soms?

Persoonlijk ben ik er geen voorstander van, want je gaat de samenleving aanpassen aan het nog niet ontwikkelde puberbrein. Nu heb ik geen idee wat daar de gevolgen van zijn, maar ik kan me zo voorstellen dat er dan nog meer zaken aangepast gaan worden. Volgens mij is dan het hek van de dam. Hoe moet dat als ze eenmaal de vijfentwintig zijn gepasseerd? Zijn ze er dan niet aan gewend dat alles rondom hen aangepast werd en verwachten ze die aanpassingen misschien dan nog steeds?

Wat ik overigens helemaal niet begrijp is dat het allemaal zo nadrukkelijk benoemd moet worden. Als ik in deze tijd puber zou zijn weet ik wel wat ik zou zeggen: “Daar kan ik niks aan doehoen. Mijn brein is nog niet helemaal ontwikkeld. Ik snap dit allemaal pas als ik vijfentwintig ben.Snap dat dan”

Het lijkt me handiger om ouders handvatten te geven om te leren hoe ze structuur kunnen aanbrengen in het leven van hun pubers. Je moet de pubers niet het excuus voor hun gedrag op een presenteerblaadje aanreiken.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s