Dromen

img_5906

Met mijn rugzak op de rug en wandelschoenen aan, liep ik door het bos. Het werd schemerig en de bomen kregen iets dreigends daardoor. Voor me liep een heel gezin en ik besloot bij ze in de buurt te blijven.

“Is het goed dat ik met jullie mee oploop?” Zij vonden het prima en tot mijn verbazing zag ik dat de vrouw een oud-collega was. Mijn verbazing werd nog groter toen de grote, wat logge man zich omdraaide. Het bleek de acteur Jack Wouterse te zijn. Ik had werkelijk geen idee dat mijn oud-collega met hem was getrouwd.

Op de parkeerplaats aangekomen liep ik naar mijn auto. “Je mag ook wel met ons meerijden”, zei mijn oud-collega. Het leek me wel prettig, dus ik stapte in. Onderweg praatten we honderduit. Vraag me niet waarover, want dat weet ik niet. De kinderen die met hen in het bos liepen waren ineens verdwenen. Ze zaten niet in de auto en ik realiseerde me dat ik ze in het bos ook al niet meer gezien of gehoord had. Halverwege bekroop mij het onbehagelijke gevoel dat het niet handig was dat mijn auto nog bij het bos stond. Ik had dit beter niet kunnen doen. Raar dat ik dit niet hardop zei.

We kwamen bij mij thuis aan. Het parkeerterrein leek op dat in de Middenbeemster waar ik boven de slager woonde, maar het was het toch ook niet helemaal. Ik bleek in een flat te wonen en ik vroeg het stel mee naar binnen. Mijn lief was thuis, alhoewel ik hem niet zag, maar ik wist gewoon dat hij hier ook woonde.

“Eigenlijk is het toch wel lastig dat mijn auto nog bij het bos staat. Zullen we even terugrijden?” We hadden net een uur rijden achter de rug. Mijn oud-collega vond het prima, terwijl Jack Wouterse wat moeilijk keek. We gingen naar beneden, liepen naar het parkeerterrein en ik stelde voor dat het beter was dat ik met mijn eigen auto ging. Dat scheelde hun weer een ritje terug. Ik zie het verbaasde gezicht van Jack Wouterse nog zo voor me. Hij zei niks, maar zo te zien vond hij mij raar.

En toen werd ik wakker, moest naar de wc en merkte dat mijn lief niet sliep. Ik vertelde hem mijn droom. We moesten er samen om lachen en toch hield het me bezig.

Wandelen in het bos is wat ik vaker doe. Dit bos, met die rare dreigende bomen leek op duingebied bij Oostkapelle. Daar stonden allemaal vreemd gevormde bomen en mijn lief en ik zeiden tegen elkaar dat we hier liever niet in het donker zouden lopen. Mijn jongste dochter woont in een flat en daar had ik die dag opgepast. Tot zo ver kon ik een verklaring vinden voor mijn droom.
Het gevoel dat ik raar bezig was door met mijn eigen auto, mijn auto bij het bos op te halen bleef lang hangen. Wat zegt deze droom? Vertelt het dat ik soms dingen doe die totaal overbodig zijn? Of laat het zien dat ik soms rare dingen doe? Ik heb werkelijk geen idee.

Na de droom heb ik nog heerlijk geslapen, maar zelfs daarna wist ik nog exact wat ik gedroomd had.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s