Geld naar de Grieken

dementie

Geld naar de Grieken

 

“Heb ik het al verteld?” vraagt ze, terwijl ze achter me aan trippelt in haar rolstoel.

“Ja, je hebt je spaargeld naar Griekenland overgemaakt.”

“Wist je dat dan al, heb ik dat al eerder verteld? Vind je dat niet vervelend?”

“Ja je hebt het me gisteren ook verteld, maar dat geeft niet hoor. Maar waarom heb je dat geld eigenlijk overgemaakt naar Griekenland?”

“Ze krijgen daar maar één boterham per dag. Dat zag ik op televisie. Dat is toch schandalig! En moet je dan dit grote huis zien. Er woont hier maar een handjevol mensen. Dat geld hadden ze ook beter naar Griekenland kunnen brengen.”

“Dit is wel een groot huis, maar er wonen ook heel veel mensen.”

“Waar zijn die dan. Ik zie niemand.”
“De meeste zijn nu aan het eten, maar er zijn er ook die in hun kamer zitten. Niet iedereen sjouwt de hele dag over de gang.”

“O, dat wist ik niet. Dan is het wat anders. Maar weet je wat ik net hoorde? Dat het geld allemaal naar de hoge heren is gegaan in Griekenland. Dat is toch schandalig.”

“Ik denk dat jouw geld wel goed terecht is gekomen hoor. Ze krijgen daar nu vast meer dan één boterham per dag.”

“Weet je wat ik ook laatst op televisie zag? Dat ze met heel veel in een soort kuil zitten die vol met water zit. Alleen hun hoofden komen er nog bovenuit.”
“Dat is wel vervelend voor die mensen, maar aan de andere kant zijn ze dan wel meteen schoon.”
“Ach mens, klets niet zo stom”, en ze draait haar rolstoel en klampt de volgende aan met haar verhaal.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s