Helemaal alleen – vervolg

IMG_5698

Mijn twee weken helemaal alleen zijn alweer bijna om. Morgen komt mijn lief, met zijn twee puberkinderen weer thuis.

Helemaal alleen was ik overigens niet, want mijn ouders hebben hier twee nachtjes gelogeerd. We zijn wezen varen in het natuurgebied ‘Weerribben De Wieden. Ik kan inmiddels best van een traditie spreken, want dit is al het derde jaar dat we een vaartochtje maakten. De eerste keer deden we bij Kampen een tocht over de IJssel. De tweede keer kwamen ze een dagje naar Texel toen ik daar in mijn eentje kampeerde. Ook daar deden we een boottochtje. En deze keer de waterlelietocht.

Op mijn werk was ik al helemaal niet alleen, want daar wemelt het van de dementerende ouderen. Ik had veel avonddiensten, iets wat ik niet eens heel erg vond. Het gekke is wel dat ze me alleen deze twee weken zoveel avonddiensten hebben gegeven. Net alsof ze wisten dat ik alleen was en het sneu vonden dat ik dan ‘s avonds in mijn eentje zat. Weten zij veel dat ik dat geen probleem vind. Ik kan goed alleen. Oké, ik geef toe dat het met samen leuker is. Toch is het ook wel eens goed om even op jezelf teruggeworpen te worden. Niet dat ik tot hele belangwekkende conclusies kwam, want hoe ik over de dingen denk veranderde aan het alleen zijn niet zo gek veel. Wat wel veranderde was dat ik niet zo twijfelde aan alles wat ik dacht of vond. Moet ik dus niet meer doen.

IMG_5732

Vorige week zaterdag ging ik overdag nog even naar mijn dochter. Zij gaat op vakantie met haar vriend en mijn twee kleinkinderen gaan met hun vader mee naar Texel. Het was toch fijn om ze nog even te zien. Hilarisch vond ik het dat mijn kleindochter vroeg of ik ook een naam had. “Oma” is duidelijk geen naam.

‘s Avonds ben ik naar een orgel-/pianoconcert gegaan. Vader en zoon zouden prachtige melodieën ten gehore brengen. Op de fiets reed ik richting een kerk in Emmeloord waar ik het bestaan niet van wist. Al fietsend was het heerlijk met de wind om me heen. Tot ik afstapte en de hitte me tegemoet kwam. Al rondkijkend zag ik allemaal degelijk geklede mensen die bij deze Vrijgemaakt Gereformeerde Kerk leken te horen. Zo te zien kende men elkaar ook vrijwel allemaal.

Vrij ver naar voren had ik goed zicht op de pianist. Ik kijk graag naar iemands handen als ‘ie piano speelt. Het liefst zou ik ook nog de muziek meelezen, maar het leek me wat raar om naast de vleugel te gaan zitten. Toen ik omkeek zag ik daar mijn overbuurvrouw zitten, ook alleen. Het leek me een goed plan om naast haar te gaan zitten. Even later kwam er ook nog een koorlid voorbij.

Eerlijk gezegd viel het concert mij een beetje tegen. Veel psalmbewerkingen waarbij ik de vleugel ernstig overstemd werd door het orgel. Daar hadden vader en zoon niet goed over nagedacht. Daarna kwam er een Johannes de Heer medley en eindelijk na de pauze werden er niet kerkelijke dingen gespeeld. Jammer genoeg zat ook daar weinig bij wat voor mij aantrekkelijk was. Ik was vast de enige die met andere verwachtingen naar het concert was gekomen.

Gezellig was het om daarna nog even een wijntje te drinken aan de overkant. Sinds kort heeft zij ook een piano en ze liet me haar tekenwerk zien.

IMG_5746

Op zondag besloot ik een stuk te gaan wandelen in het Waterreijk gebied. Het was warm, maar daar liet ik me niet door weerhouden. De tocht ging door bosgebied en eigenlijk liep dat best fijn, tot ik bij pad aankwam wat in een soort moeras was veranderd. Nee, echt niet een gewoon modderpad hoor. Moeras was het en er liep wel een soort alternatief paadje omheen, maar dan moest ik me een weg banen door het kreupelhout. Uiteraard probeerde ik dat en toen ik even niet verder kon werd ik door een horzel gestoken. Daarna door nog een paar muggen, zodat ik omkeerde, terug naar het fietspad liep en maar gewoon langs de weg ben gaan wandelen. De horzelsteek werd een flinke rode plek die jeukte en zeer deed, zodat ik een paar dagen allergietabletjes heb geslikt tot het weer wat beter ging. Gek hoor, die allergische reacties op dat soort ‘beten’. Nooit eerder gehad, tot een paar jaar geleden. Toen werd ik in mijn bovenarm, vlak boven de elleboog, gestoken. Toen kreeg ik een dikke rode bult om mijn hele elleboog heen. Geen gezicht! Volgens de huisartsenpost hoefde ik me toen geen zorgen te maken zolang ik geen koorts kreeg. Van hen kreeg ik het advies om een allergietabletje in te nemen. Die heb ik dus sinds die tijd in huis.

Daarna was het weer werken geblazen en ik kwam zelfs een keer op de verkeerde dag op mijn werk. Dat was me nog niet eerder overkomen. Ach, zo had ik ineens een vrije avond in plaats van een avonddienst. Gek genoeg bleek een collega ook een dienst verkeerd in haar agenda te hebben staan. Het rooster is een keer aangepast, dus ik vraag me af of het op het eerdere rooster wel zo heeft gestaan als in mijn agenda. Zou goed kunnen en voortaan kijk ik de dagroosters even na om te zien of het allemaal wel klopt met mijn agenda.

IMG_5665

Achteraf bleek het de laatste mooie dag zo’n beetje te zijn en had ik die dag heel goed naar Texel gekund. Daar kwam nu niets meer van. Wel ben ik een dagje naar Leeuwarden gegaan. Lekker in mijn eentje op koopjesjacht. Het werd meer kijken dan kopen, maar ik kwam wel thuis met een tafel-tekentafel. Een flink grote zodat het grote doek wat ik voor mijn ouders ga schilderen hier op past. Waterlelies ga ik schilderen. Eerst op een klein doekje geoefend en nu in het groot schilderen. Misschien doe ik wel andere waterlelies, want twee keer hetzelfde schilderen vind ik eigenlijk niet zo leuk.

En nu staat er een cake in de oven. Lekker eigengebakken cake voor als mijn lief weer thuis is. Vanavond neem ik alvast een plakje, want zo’n eigen baksel moet natuurlijk wel eerst even geproefd worden.

Advertisements

3 thoughts on “Helemaal alleen – vervolg

  1. Leuk verslag Wilma! Kun je later nog eens allemaal teruglezen, wat de zomer van 2016 voor jou in petto had! 😉

    1. Overigens heb ik van het jaar 2015 alle wandel en fiets foto’s in een album gedaan. Terwijl ik daarmee bezig was zag ik pas hoeveel we, en soms ik alleen, gewandeld en gefietst hebben. Dat realiseer ik me niet altijd zo.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s