Rotwijf

bang

Na het middageten reed ik haar, met bed en al, weer terug naar haar slaapkamer. Zo kon ze even een uurtje op haar zij liggen en meteen een tukkie doen. Tevreden keek ze me aan toen ik haar gedag zei.

Na verloop van tijd zag ik dat haar dochter in de huiskamer zat. “Is moeder niet lekker, ze ligt zo vast te slapen”.
“Nee hoor, ze was gewoon erg moe. Ik ga haar straks wakker maken en breng haar weer terug.

Toen ik haar kamer kwam binnenlopen werd zij net wakker. Vriendelijke begroette ik haar, maar zo te zien had zij haar verkeerd pet op. Ze keek nors en toen ik liet weten dat ik haar nog even ging verschonen werd het er niet beter op.

“Rotwijf, met je rotkop. Denk maar niet dat ik hier nog langer blijf. Viezerik, die je d’r bent.”

Ik besloot al het gescheld te negeren en deed zwijgend mijn werk, terwijl zij alsmaar riep: “Zuster, help me dan. Zuster…………….!”

Toen ik klaar was liep ik de kamer uit om de rommel op te ruimen.  Pffffffffffffffff, dacht ik, het is weer zo ver. Nadat ik alles in de daarvoor bestemde bakken had gedeponeerd liep ik terug. Haar gezicht klaarde op toen ze me zag.
“Komt u me helpen?” Ik knikte en liep naar haar bed. “Ik ben zo blij dat u er bent. Die hier net was, was zo’n rotwijf.”

Advertisements

2 thoughts on “Rotwijf

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s