De twee nachthemden

verbijsterd

Ze scharrelde al een poosje rond in haar slaapkamer. De kastdeuren waren zoals gewoonlijk op slot, op één na. Washandjes en inco-broekjes lagen her en der en ze had twee nachthemden over elkaar heen aangetrokken. Eén kwam tot over haar knieën, terwijl het andere een korter exemplaar was.

Even observeerde ik haar om te bepalen of ik haar al zou kunnen helpen. Haar steunkousen en schoenen moesten nog uit. Ze zat op de rand van het bed en zo te zien was ze zo ver om te gaan slapen.

“Zal ik u even helpen?” vroeg ik haar. Ze reageerde niet, keek me alleen maar aan. Ik maakte de veters van haar schoenen los, deed de schoenen uit en vervolgens ook haar steunkousen.

“U heeft twee nachthemden aan. Misschien kan er wel één uit”. Overduidelijk bleek dat niet de bedoeling te zijn. Ze pakte resoluut de onderkant van het langste nachthemd beet en vouwde dit naar buiten om zodat het dezelfde lengte kreeg als het kortere exemplaar.

“Dat kan natuurlijk ook”, zei ik tegen haar terwijl ik haar in bed hielp.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s