Flinstone

Flinstone

“Mag ik u iets vragen? Mijn moeder beweegt voortdurend haar benen en zegt dat ze daar niet mee kan stoppen.” Ik vraag haar wie haar moeder is, hoewel ik daar wel een idee over heb. En ja hoor, ik weet nu ook over wat voor bewegingen zij het heeft.

“Ach, daar kan ze niets aan doen. Dat zijn Flinstone-bewegingen”, leg ik haar met een serieus gezicht uit. Verbaasd kijkt ze me aan. “U weet wel, van die bewegingen die Fred Flinstone maakt voordat zijn auto eindelijk gaat rijden.” Ze schiet in de lach en achter me hoor ik mijn twee collega’s ook lachen.

Met z’n drieën leggen we uit dat haar moeder die bewegingen automatisch maakt. Een poos geleden deed ze dit nog niet. Ze is behoorlijk ziek geweest en sindsdien heeft ze hier last van. Gelukkig is het vele roepen over, dus verdwijnt dit misschien ook wel weer.

De dochter gaat weer naar haar moeder en mijn collega’s schoten weer in de lach. “Verzon je dat nu ter plekke?”, vraagt de één, terwijl de ander serieus dacht dat dit een nieuw soort aandoening was.

Inderdaad verzon ik het ter plekke. Ik heet tenslotte Wilma, dus Flinstone-neigingen herken ik vanaf een afstand.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s