Het is nog niet zo erg als het gaat worden.

dementie

“Kan dit ook naar beneden”, en hij duwt met zijn handen tegen het werkblad op zijn rolstoel.

“Ik haal het wel weg, maar dan doe ik wel de beensteunen aan je rolstoel, want je hangt erg onderuit in je stoel”.

De beensteunen doe ik iets omhoog, zodat hij niet uit zijn stoel kan glijden. Hij is wat onrustig en heeft een diepe frons tussen zijn wenkbrauwen. Zo te zien zit hem iets dwars en ik ga op de rand van zijn bed zitten.

“Het is nog niet zo erg als het gaat worden, maar met minimaal vier moet het gaan lukken.”

“Als ik het goed begrijp wordt het dus wel erg?”

Verbaasd kijkt hij me aan en ik leg uit dat hij net zei dat niet nog niet zo erg is als het gaat worden. “Dan wordt het dus erger, maar met z’n vieren kunnen we het oplossen?”

Hij knikt en vervolgt zijn verhaal.

“Ik begrijp niet precies wat je bedoelt, maar als ik het nu eens met die drie anderen ga overleggen vinden we vast wel een oplossing waardoor het niet zo erg wordt. Maar eerst ga ik  naar het toilet, anders plas ik in mijn broek en wordt je bed nat.”

Hij schiet in de lach: “Ach, eens moet de eerste keer zijn”.

“Nou, liever niet, want niet alleen jouw bed wordt dan nat, maar ook mijn broek en dat lijkt me toch wel een vieze bedoening.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s