Bommenwerpers

flauwekul

Meestal wil hij zo lang mogelijk in bed blijven liggen en dan nog moeten we moeite doen om hem zo ver te krijgen dat hij zich wil laten helpen met wassen en aankleden. Gisteren kwam hij meteen op de rand van zijn bed zitten toen ik bij hem kwam.

“Ik zit in het vliegtuig”.

“Waar gaat u naar toe?”

“De lucht in.”

“Dat doen vliegtuigen wel vaker”.

“Ja, maar wij gaan bommen werpen en de Duitsers uit de lucht schieten”.

“O bah, wat vervelend. Aan de andere kant zijn de Duitsers wel onze vijand. Het geeft alleen zo’n rommel, al die uit de lucht geschoten vliegtuigen.”

“Ze zingen allemaal.”

“Wie?”

“Nou, iedereen in het vliegtuig.” Hij staat op en zingt uit volle borst:

 En te midden van die rommel, rommel,

 dreef de torenspits van Bommel, Bommel

En te midden van die rommel, rommel,

dreef de torenspits in ‘t rond.

Bij de tweede regel zong ik mee, waarna hij mij verbaasd aankeek. “Mijn vader zong dit ook altijd”.

“Maar ik, en hij noemt zijn eigen naam, ben wel bang.”

“U bent bang?”

“Ja, want als er een bom op ons huis valt vliegt het in de brand.”

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s