De bekeuring

NAH

Ik nam hem mee naar de badkamer, maar aan zijn reactie te zien begreep hij totaal niet wat er van hem verwacht werd. Op het moment dat hij stond en ik zijn broek naar beneden deed wist hij niet hoe snel hij deze weer omhoog moest doen. Geduldig legde ik uit dat hij naar het toilet ging en dat hij daarbij niet zijn broek aan kon houden.

Met veel pijn en moeite kreeg ik hem zover dat hij ging zitten. Helaas zat hij niet ver genoeg naar achteren: “Je zit niet goed, als je straks plast, plas je de hele muur nat. Je moet eerst opstaan en dan meer naar achteren gaan zitten.”

Het duurde even voordat hij deed wat ik van hem vroeg en ondertussen had hij het nog steeds over die bekeuring die hij niet wilde krijgen.

“Maar waarom krijg je dan een bekeuring?”, vroeg ik hem.

“Nou, omdat ik verkeerd op de wc zit natuurlijk”, was het antwoord.

“Gelukkig zit je nu goed op de wc, dus als je die bekeuring krijgt kan je hem rustig verscheuren.”

Advertisements

6 thoughts on “De bekeuring

  1. Een mooi en geruststellend antwoord Wilma. Doet me denken aan mijn vader die op het eind van zijn ziekbed in de war was. Hij lag van onderen bloot in zijn bed en sloeg zijn deken af, omdat hij naar zijn werk moest, zei hij. Ik reageerde hierop door te zeggen dat ik z’n baas al had gebeld en hem ziek had gemeld, waarna ik gelijk opluchting op z’n gezicht zag. Hij ging weer rustig liggen.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s