Dood- en doodeng

doodengAls een berg zag ik er tegenop. Echt waar, ik vond dit nog enger dan mijn eerste autorijles. Of dan een sollicitatiegesprek of dan mijn eerste werkdag in een nieuwe werkomgeving. Zelfs enger dan het abseilen wat ik twee keer gedaan heb. De eerste keer heb ik me zelfs terug laten halen. Ik had mijn voeten op het uiterste puntje van de rots, mijn benen waren al horizontaal en het enige wat ik moest doen was mijn achterwerk verder laten zakken en me met mijn voeten afzetten. Ik durfde niet, werd spierwit en vroeg me af van wie ik dit moest. Van niemand, dus werd ik weer omhoog getrokken. De tweede keer heb ik het doorgezet, maar dat was meteen ook de laatste keer, want eng bleef het.

Klamme handen en misselijk van de zenuwen was ik. Waarom moest ik dit nu weer zo nodig van mezelf? Omdat het stom , echt ontzettend stom was dat ik hier tegenop zag. Ik had dit nog niet eerder gedaan en vond dat het tijd was mezelf van die belachelijke angst af te helpen. Dus ging ik vanmorgen met mijn auto naar de wasstraat. Mijn lief ging mee, zat naast me op de passagiersstoel. Het liefst was ik uitgestapt en naar huis gelopen, maar ik liet me niet kennen. Bij de wasstraat was stond een rij. Ook dat nog, ik was niet eens meteen aan de beurt en kon dus nog terug. Ik bekeek de man die bezig was met het wassen of afspoelen van de eerste auto. Erg vriendelijk zag hij er niet uit, zodat de moed mij nog meer in de schoenen zakte.

Waarom vond ik dit nu eigenlijk zo eng. Had dat met een ervaring in het verleden te maken? Ik kon het me niet voorstellen. Misschien dat het verhaal van mijn vader is blijven hangen, maar dat was gewoon om te lachen. Hij had een sollicitant in de auto en moest over het Hoogoven terrein naar een andere fabrieksruimte met de jongeman. Zijn auto was nogal vies en hij besloot even door de wasstraat op het terrein te gaan. Helaas voor de sollicitant stond aan zijn kant het raampje een klein stukje open. Vandaar dat mijn vader met die jongeman thuiskwam zodat hij een overhemd van hem aan kon trekken. Niet iets om een trauma aan over te houden zou ik zeggen. Gebruld van het lachen hebben we hierom.

Eindelijk was ik aan de beurt. Ik betaalde, deed mijn raampje dicht en daar begon het circus. De man kwam met het pakkistool (dat was het woord wat mijn zoon, toen hij drie was, gebruikte voor ‘waterpistool’) en keek nog steeds nors en onvriendelijk. Toen mijn achterraampje niet helemaal dicht bleek te zijn kreeg mijn lief de spetters in zijn nek. De man deed die deur open en mopperde dat dit nou niet bepaald handig was. Ja, dat wist ik ook wel, dat hoefde hij er niet nog eens in te wrijven. Raampje dicht, en verder maar weer. Al het vuil afgespoeld, de auto ingezeept en ik mocht de goot in rijden. Volgens mij stond mijn linkerwiel er niet goed voor en de man wenkte ook duidelijk iets naar rlinks. Vandaar dat ik bijstuurde tot ik zag dat de man steeds bozer keek en aangaf dat ik meer naar rechts moest rijden. Ik voelde een hobbeltje toen ik stuurde, maar goed, toen zat ik wel met het wiel in de goot. Daarna hoefde ik goddank niets te doen. Van de weeromstuit begon ik honderduit te kakelen, zo opgelucht was ik. Eenmaal klaar mocht ik weer langzaam wegrijden, de hal in waar de stofzuigers klaarstonden. “Rustig rijden”, zei mijn lief, “het is hier nat, “als je te hard gaat glij je weg.” Het liefst was ik die hal doorgeraced om zo snel mogelijk naar huis te kunnen.

Ik ben trots op mezelf omdat ik dit nu eindelijk een keer gedaan heb, maar ik heb meteen al besloten dat het de eerste en ook de laatste keer was. Ongetwijfeld ben ik een aansteller, maar mijn lief en ik hebben afgesproken dat hij de ene keer zijn eigen auto en de andere keer mijn auto meeneemt naar de wasstraat.

Advertisements

3 thoughts on “Dood- en doodeng

  1. Niets menselijks is ons vreemd, ook niet met de auto de wasstraat in. Ik heb het ook ooit gedaan. In de auto blijven zitten tijdens de wasbeurt en dan de borstels, het water en de herrie….NOOIT MEER…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s