Geradbraakt

prinses op de erwt

Heb je dat wel eens gedaan, slapen op een betonnen plaat? Ik wel afgelopen nacht en ik verzeker je dat dit niet fijn is. 

Mijn lief en ik zijn op vakantie en na een rit van een paar uur plofte ik met een zucht op het bed. Oeps……………een beetje harde matras, maar misschien is het een traagschuim geval. Zo’n matras wat zich naar je lichaam voegt als je er een poosje op ligt. Niets van dat alles, het bleek een betonnen plaat, kei en keihard. Ik had geen idee hoe ik hierop in slaap zou moeten vallen en voelde me een beetje de prinses op de erwt. Als ik op mijn rug lag raakten mijn hielen, kuiten, billen en bovenrug de matras. Ja en mijn hoofd lag uiteraard op het kussen. De rest zweefde er zo’n beetje boven. “Dit is natuurlijk een matras voor dikke mensen, met veel vet”, zuchtte ik tegen mijn lief. Helaas, ik ben slank en niet zo’n beetje ook. Niet zeuren dacht ik bij mezelf, gewoon even in mogelijkheden denken.

Dat is een van de voordelen van in de zorg werken. Het is daar verboden om te denken dat iets niet kan of onmogelijk is. Volgens mij is dat begonnen tijdens de bezuinigingen, die overigens ook geen bezuinigingen genoemd mogen worden. Nee, in vorige jaren is te veel geld uitgegeven en daarom moet het nu anders. Er moet dus bezuinigd worden. O nee, zo mogen wij dat niet noemen. Wij denken daar dus in mogelijkheden als iets niet dreigt te gaan lukken. Soms heb ik gewoon iets meer tijd nodig als een dementerende bewoner niet mee wil werken. Dan lukken de dingen namelijk wel. Alleen die tijd heb ik niet, dus moet ik een stapje harder lopen. Dat is lastig, want dan houden de bewoners mij niet bij. Dat geeft niet, want ik kan altijd vragen of een collega van de technische dienst versnellingen op de rollators wil plaatsen. Er blijft ook steeds minder tijd over om bewoners te douchen. Maakt niet uit, ik denk in mogelijkheden en misschien moet ik er dan gewoon twee tegelijk helpen. Hup, op een douchestoel en allebei in een andere hoek. Mag niet vanwege de privacy. Zou het wel mogen als ik ze een blinddoek om doe? Misschien kan ik ze alle tien tegelijk in een grote tobbe wassen. Dan geef ik ze daar ook meteen hun ontbijt. Of we slaan het ontbijt over en doen alleen nog een brunch.

Ik dwaal af, het ging over die harde matras en de mogelijkheden die ik daarbij de revu liet passeren. Een vluchteling zou blij zijn geweest met zo’n matras, hield ik mezelf voor. Maar ik ben geen vliuchteling ik ben een vakantieganger. Mijn hele lijf deed zeer. Nu ben ik ook nog verkouden, maar daar krijg je niet zulke zere ledematen van. Ineens dacht ik de oplossing te hebben gevonden. Al die dekens die wij niet gebruikten lagen in de andere slaapkamer op de, ook al ongebruikte bedden. Als we die nu eens op de matras legden, onder het hoeslaken. Wij aan het werk en het leek even te helpen. Mijn lief viel heerlijk in slaap en ik zal ongetwijfeld ook geslapen hebben al voelde dat niet zo toen we half zes wakker werden. Ik was de matras helemaal zat en besloot om op zo’n ongebruikt bed te gaan liggen. Gewoon om even te proberen wat dat voor matras was. Geweldig, dat had ik veel eerder moeten doen. Het gaf mee, het voegde en opgetogen kwam ik terug bij mijn lief. “We gaan die matrassen omruilen”, liet ik weten. “Nu meteen?”, vroeg hij. Ja natuurlijk nu meteen, wat dacht hij dan. Daarna heb ik nog heerlijk geslapen. Zie je wel, als je in mogelijkheden denkt is het leven een stuk aangename

Advertisements

2 thoughts on “Geradbraakt

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s