Chaos in mijn hoofd

chaos in mijn hoofd

Soms is het een beetje druk, maar dan vooral in mijn hoofd. Dan wil ik van alles tegelijk en dat gaat niet. Natuurlijk weet ik dat, en ik weet ook dat de dag maar een beperkt aantal uren heeft. Juist dat maakt het lastig. Kan ik geen uren bijkopen?

Mijn parttime baan bevalt me prima. Het is vooral heel praktisch dat ik daar salaris voor uitbetaald krijg. Kijk, dat eigen bedrijf is nog lang niet rendabel, daar moet aldoor nog geld bij. Het inschrijven bij de KvK en bij de beroepsvereniging was alleen al niet bepaald gratis. Via de beroepsvereniging moet ik ook nog eens een aantal bijscholingen doen om weer genoeg punten te hebben om over drie jaar nog steeds geregistreerd te kunnen staan. Die bijscholingen zijn ook al niet gratis. Maar ook moet er van alles aangeschaft worden en zo kom ik steeds meer tegen waar ik voorheen helemaal nog niet aan gedacht had.

Buiten dat geld gaat er gewoon heel veel tijd inzitten om de boel op poten te zetten. Als ik dan een dag vrij ben heb ik zoveel op de planning staan dat mijn hoofd omloopt. Het lijkt wel alsof er ‘s nachts allerlei laatjes in mijn hersenladekastje openspringen waardoor die gedachten allemaal door elkaar krioelen. Dan zie ik ook allerlei leeuwen en beren op mijn pad. De eerste gedachte die dan bij mij naar boven komt is: “Gaat het ooit wel wat worden met mijn eigen praktijk? Waar haal ik voldoende cliënten vandaan om het rendabel te maken?”

Om te beginnen heb ik een brief opgesteld voor de huisartsen en fysiotherapeuten. Om een goede indruk achter te laten heb ik die, samen met mijn lief, al fietsend rondgebracht. Zo kon ik mezelf voorstellen aan de doktersassistenten, maar ook aan een aantal fysiotherapeuten. Het persbericht stond laatst in het plaatselijke weekblad en in alle supermarkten hangt een kleine advertentie van mijn praktijk. Daar ging een tijd inzitten, dat wil je niet weten.

Deze week werd ik wat moedeloos, want ja, ik heb mijn eerste cliënt binnen maar verder volgt er nog niet veel. Profileren moet ik mezelf. Op de kaart zetten en zo en dat vind ik ontzettend lastig. Maar het moet en ik heb besloten dat Ik voorlichting ga geven over mijn werk. Daarvoor ben ik naar het buurthuis gestapt, waar ik voor weinig geld een ruimte kan huren om een soort kennismakingsochtend of -middag te houden. Meteen sla ik aan het twijfelen. Want wanneer moet ik dat doen? En er moet dan ook een advertentie in het weekblad. Uiteraard is het handig als die geplaatst wordt voordat ik die voorlichting ga geven. Hoe pak ik dat allemaal aan? Al die dingen schoten door mijn hoofd terwijl ik met mijn lief op de fiets zat. We gingen nog wat supermarkten af om een advertentie aan te hangen. Het scheelde niet veel of ik werd er sacherijnig van. De advertentie voor de wijkkrant moest ik ook nog aanpassen. Die verschijnt weliswaar pas in november, maar dan moet ‘ie er wel goed in staan zodat ik daar volgend jaar geen werk meer aan heb.

Eenmaal weer thuis bedacht ik dat het voor mijn hoofd wel fijn zou zijn om een planning te maken. Dan weet ik precies wat er wanneer gedaan moet worden. En kijk, dat had ik nu veel eerder moeten doen. Weg was de chaos en daarna leek het allemaal weer veel minder onoverkomelijk.

Die voorlichting gaat er komen en binnenkort begin ik om deze zoveel mogelijk op papier te zetten. Als dat eenmaal gebeurd is kan ik dat voor allerlei doeleinden gebruiken.

Het moet gewoon stap voor stap. Dat weet ik dan wel, maar in mijn hoofd hol ik maar door. Nu mijn planning voor de komende week op papier staat is duidelijk dat ik een postertje moet gaan maken waar ik wat kleinere flyertjes bij doe die meegenomen kunnen worden. Het gaat echt wel lukken hoor, maar druk is het wel. Vooral omdat ik ook nog wil piano spelen en tekenen of schilderen. Maar ook mijn kabouter Pim verhalen moet ik weer oppakken. Die heb ik echt laten versloffen en dat boek moet er toch echt komen. Ook dat staat gepland, zodat ik gewoon moet gaan zitten schrijven.

En weet je, dit helpt. Nu weten jullie het ook en moet ik gewoon doen wat ik gepland heb.

Advertisements

6 thoughts on “Chaos in mijn hoofd

  1. Zo herkenbaar Wilma, ook dat ‘hersenladekastje’…een schitterende benaming overigens. Ik begrijp dat het druk is, maar bedenk dat je meestal eerst moet investeren voordat het mloopt. Ik wens je veel rust 😉 , energie en vooral ook veel succes met alles!

    1. Dank je wel Ellie. Die hersenladekast hou ik al jaren in ere. Sommige laatjes zitten bewust op slot. Ander vliegen zomaar open, zeker als ik het druk heb. En inderdaad, ik moet eerst investeren. Met mijn verstand weet ik dat, nu moet mijn gevoel daarmee nog hand in hand gaan. Komt wel, maar het helpt me zeker als ik het opschrijf.

  2. Wees niet te streng voor jezelf Wilma! Probeer ook van deze mooie loopbaan te genieten. Ik gun je het plezier dat je er in uit mag stralen en dan vinden de mensen via positieve mond op mond vanzelf de weg naar jouw praktijk. Komt vast allemaal dik in orde! 🙂

  3. Weet je dat ik het geweldig vind om zoiets te lezen. Dat iemand een doel heeft en er alles aan wil doen om dat te realiseren en tot een succes te maken. Ik kan me voorstellen dat het een enorme berg werk met zich meebrengt en dat je er af en toe tureluurs van kunt worden. Toch lees ik zoveel overtuiging en motivatie dat het volgens mij gewoon gaat lukken. Toi, toi, toi!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s