Naar de tandarts

Tandarts

Een week of twee geleden kwam ik voor mijn halfjaarlijkse controle bij de tandarts. Meestal hoeft er alleen tandsteen verwijderd te worden, maar deze keer werden er twee gaatjes gevonden en er was iets met teruggetrokken tandvlees. Bovendien wilde de tandarts foto’s maken om te kunnen zien hoe alles er onder mijn implantaten er uitzag.

Van dat laatste schrok ik, want twee jaar geleden was er een kies gaan rotten onder een implantaat. Ik mis dus een kies, heb een groot gat tussen twee kiezen in. Nog een kies er uit zag ik niet zo zitten, maar het bleef wel in mijn achterhoofd rondspoken. Spontaan kiespijn kreeg ik er van, die gelukkig ook weer verdween.

Vandaag was het zo ver en zat ik in de tandartsstoel. Eerst werden er foto’s gemaakt, daarna werden de gaatjes gevuld. Iets waar ik niet zo heel veel van voelde gelukkig. Toch lag ik er wat gespannen bij. Handen op mijn buik gevouwen, ogen dicht, alsof ik in gebed was. Af en toe keek ik eens even naar boven en ineens zag ik dat het hoofd van de tandarts verdween.

“Waarom doe je dat?” vroeg de tandarts aan zijn assistente. Die schoot vervolgens in de lag en de tandarts herhaalde zijn vraag, maar zei er bij dat hij helemaal nat werd. Weer schoot de assistente in de lach en ik vroeg me af of het wel goed ging komen met mijn gebit.

“Je gaat toch ook nog tandsteen verwijderen? Vandaar dat water”, zei de assistente tegen de tandarts die daarna zijn werk weer vervolgde. Ik weet het niet hoor, maar zou zo’n tandarts begrijpen dat je als patiënt redelijk hulpeloos in die stoel ligt.

De foto’s werden bekeken en de frons tussen de wenkbrauwen van de tandarts werd steeds groter. Mijn hart klopte in mijn keel. Zou er weer iets mis zijn onder één van mijn implantaten. Ooit leek het een mooie oplossing. Nooit meer problemen, want in de implantaten komen geen gaatjes. Dat de boel er onder weg kon rotten was toen nog niet in mijn hoofd opgekomen. Daar had mijn vorige tandarts het ook nooit over gehad.

Er moest nog even in mijn mond gekeken worden. “Ja, dat klopt”, humde de tandarts, ging weer terug naar de foto’s en zei: “Er zit helaas nog een gaatje, maar daar heb ik nu geen tijd voor. Daar moet u even een nieuwe afspraak voor maken”.

Joepie, onder mijn implantaten is alles goed. Alleen jammer dat ik over krap twee weken weer een gaatje moet laten vullen.

Advertisements

2 thoughts on “Naar de tandarts

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s