Ja hoor, dat hebben wij weer

dat hebben wij weer 1Ooit meegemaakt dat je in een restaurant allebei soep bestelt die je echtgenoot dan inderdaad krijgt, maar jijzelf niet? Ik wel, het zal ook niet. Volgens mij weten ze daar dat ik schrijf en helpen ze me op deze manier een handje.

Vanwege het examen waar ik voor geslaagd was, met een 9, nam mijn lief me mee uit eten. Terwijl we stonden te wachten tot de ober ons het tafeltje wees zag ik dat kerriesoep met croutons en lente-ui de dagsoep was. Ik besloot als voorgerecht voor deze soep te kiezen. Mijn lief koos de Velouté van Toscaanse pomodori met basilicum. Tomatensoep dus.Dat hebben wij weer

Na een poosje arriveerde de ober met slechts één bord soep. Die van mijn lief. Hier was ik wat verbaasd over, dat begrijp je. Een eindje verderop zag ik twee obers met elkaar praten, of overleggen. Ze keken onze kant uit, haalden hun schouders op en gingen ieder weer hun eigen weg. Later kwam er weer een andere ober langs, zag dat ik geen voorgerecht had en sprak een collega aan. Die kreeg vervolgens een rood hoofd. Volgens mij was er iets niet helemaal goed gegaan. Zullen we jouw bord maar gewoon in het midden zetten en hier samen van eten?”, stelde ik mijn lief voor. We zaten nog wat te grinniken toen één van de obers zich bij ons tafeltje voegde en liet weten dat er een misverstand was ontstaan over mijn soep. De kerriesoep bleek een lunchgerecht te zijn en stond nu voor mij te boek als “hoofdgerecht”. Het gaf allemaal niets, want hij ging het direct rechtzetten.

Het duurde nog even, maar daar kwam ook mijn soep. Een veel grotere portie dan die van mijn lief, want tja, het was een lunch hoofdgerecht. Ik bedankte de ober en zei er toch nog even bij dat ik ze er van verdacht dat ze even snel een blikje kerriesoep bij de Jumbo hadden gehaald. Gelukkig kon de man er om lachen.

Later viel mij op dat er obers mèt en zonder schort rondliepen. Die zonder schort droegen een giletje over hun overhemd en slechts één van de twee had een dikke portefeuille aan een riem hangen. Ik kon het niet laten om tijdens het betalen te vragen wat het verschil was tussen al die verschillende obers. Het antwoord was vrij logisch: “Mijn collega’s zonder schort zijn hoger dan wij. Die zonder schort en ook nog zonder portefeuille moest ook iets in de zalen doen. Dan schijnt zo’n portefeuille lastig te zijn.Mooi, dat wist ik dan ook weer. Ik bedankte de ober voor zijn uitleg en wenste hem nog een fijne avond.

dat hebben wij weer 2

Vandaag ging mijn lief naar de huisarts. Niets ernstigs hoor, maar wel even nodig. Na verloop van tijd belde hij naar huis, waar ik dan toch even van schrok. Stel je voor het zou toch iets ernstigs blijken te zijn en hij moest direct door naar het ziekenhuis, dacht ik. Niets was minder waar. De huisarts had zich vergist en dacht dat het zaterdag was. Hij was inmiddels door de doktersassistente gebeld en zou er zó aankomen.

Hmmmmm………………………..een huisarts die zich in de dag vergist. Lijkt toch wat verdacht. Toch geen beginnende dementie mag ik hopen.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s