Bij pinnen

Ze waren me net voor bij de kassa van de Lidl, zij en haar zus. Zij had best gezien dat ik alleen maar twee mini stolletjes in mijn handen had, maar blijkbaar had zij haast.

Bijpinnen

“Kan ik € 15,00 bij pinnen”, vroeg zij de caissière. Dit bleek niet te kunnen en zij keek behoorlijk zuur. Toen de caissière liet weten dat€ 20,00 wel bij gepind mocht worden keek zij iets vriendelijker.

“Kan ik dan twee briefjes van vijf en één van tien krijgen”, klonk het mokkend uit haar mond. Een nogal domme vraag, vond ik persoonlijk. Ik kreeg gelijk, want de caissière antwoordde verontschuldigend dat ze niet genoeg briefjes van vijf in haar kassa had. De vrouw keek theatraal omhoog, zuchtte eens diep, keek vervolgens naar haar zuster die vriendelijk naar haar glimlachte. “Doe dan maar twee briefjes van tien. Als dat kan tenminste”, klonk het weer uiterst zuur. Daarna bekeek ze mij eens op een manier alsof ik uitkomst moest brengen. Inderdaad had ik al in mijn portemonnee gekeken, en daar zat  een briefje van vijf in, maar meer ook niet. Toen ik niet op haar blik reageerde slaakte zij weer een diepe zucht, keek vervolgens theatraal omhoog en deed daarna haar boodschappen in een tas.

Naast elkaar liepen ze naar buiten. Zij met moedeloos afhangende schouders, haar zus met rechte rug en een doos vol boodschappen.

Advertisements

One thought on “Bij pinnen

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s