Mijn droom

Texel

We waren op vakantie op Texel, mijn lief, mijn twee oudste kinderen en zijn jongste kinderen. Het wonderlijke was echter dat die twee van mij 15 en 18 waren terwijl die van mijn lief gewoon 11 en 12 bleken te zijn. Mijn jongste dochter zou in die droom 11 of 12 hebben kunnen zijn. Wonderlijk, want die deed niet mee. Daar voelde ik me bijna schuldig over toen ik wakker werd. Want waar was zij?

We hadden een appartement boven een restaurant en mijn lief stond op de stoep zijn boek te lezen. Waarom hij op de stoep stond? Het was overal te druk, er waren geen stoelen meer vrij. Niet in het restaurant en ook niet op het terras. Waar de kinderen waren weet ik niet, die kwamen verder niet meer in mijn droom voor. Ik was, zoals wel vaker, in mijn eentje op stap. Op de fiets deze keer en ik belandde in een boekwinkel met restaurant. Deze zaak kwam me bekend voor. Het was de zaak waar wij laatst in Zeeland naar binnen liepen. Met een kop thee en een lekkere koek zat ik aan een tafeltje terwijl het buiten stortregende. Dat overkomt mij ook vaker. Mijn lief heeft mooi weer en een paar kilometer verderop zit ik in de regen.

Eenmaal wakker vertelde ik mijn lief over de droom. ZIjn reactie: Het gebeurt wel vaker dat Zeeland op Texel ligt. Dat staat dan op pagina 3 in de krant zodat Zeelandgangers weten welke kant ze op moeten rijden.

Eigenlijk had ik willen schrijven over de uitgeprocedeerde asielzoekers die niet naar Ter Apel willen. Of over de leraar die zijn excuus aan de leerlingen moest aanbieden vanwege de poster die hij had opgehangen. Volgens mij compleet de omgekeerde wereld en in de krant las ik ook dat hiermee het respect voor alle leraren op een laag pitje is gezet. Dank u wel mevrouw de directrice. Ik pleit er voor dat alle leerlingen voortaan weer U tegen de leerkrachten gaan zeggen. Te beginnen met het basisonderwijs. Ik ben namelijk van mening dat, wanneer dit weer heringevoerd wordt, er vanzelf meer respect voor de leraren is. Maak de afstand tussen de leerling en de leraar maar gerust een beetje groter. Dat kan geen kwaad, want nu draaien we echt alles om. Leraren moeten respect voor de leerlingen hebben. Andersom is niet aan de orde geloof ik. Wat me meteen weer doet denken aan een overblijfkind waar wij, jaren geleden, dagelijks problemen mee hadden: Grote monden, anderen pesten, dwarsliggen en vooral geen respect. Voor niemand dus, ook niet voor de leerkrachten. Op advies van de directeur van de school ging ik het gesprek met zijn ouders aan. Reactie van dat stel: “Tja, u behandelt ons kind niet met respect, dan krijgt u dat van hem ook niet terug. Toen is al begonnen met “De omgekeerde wereld”.

O, en nu ging het toch nog even over die leraar.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s