Ongerust

Ongerust

Zijn huiskamer lijkt wel een uitdragerij. Overal staat apparatuur en dan niet zo maar iets, nee, het zou zomaar een tijdmachine kunnen zijn of zo. Het lijkt wel of daar en uitvinder aan het werk is.

Hij is al flink op leeftijd en verveelt zich nooit, want alle dagen zit hij te prutsen. Ik bedoel dat niet oneerbiedig hoor, ik weet er gewoon geen ander woord voor. Meestal heeft hij ook nog een peuk tussen zijn vingers, terwijl hij intussen met een soort priegelwerk bezig is. Kijk, dat is misschien een beter woord: “priegelen”.

Kerstversiering heeft hij niet, daar is ook geen plaats voor in de kamer. Er staat alleen een klein houten kerstboompje in de hoek van de vensterbank en er branden een paar lichtjes in.

Altijd als ik langs loop kijk ik naar binnen en de afgelopen dagen viel het me op dat hij al een paar dagen niet thuis leek. Misschien was hij boodschappen aan het doen of zo. Vreemd was alleen wel dat zijn slaapkamergordijnen niet helemaal gesloten waren en de lampjes in het kerstboompje wel branden.

Gek genoeg maakte ik me toch een beetje ongerust. Maar deed ik daar iets mee? Nee, sorry, het valt jullie misschien tegen, maar ik deed daar niets mee.

Gisteravond kwam ik thuis nadat ik iemand geïnterviewd over het belang van buurtvertegenwoordigers. Daar wordt begin volgend jaar een start mee gemaakt. Door knelpunten te signaleren en daar een oplossing voor aan te dragen levert men een bijdrage aan de leefbaarheid in de wijken. Door de bezuinigingen in de zorg vallen veel ouderen straks tussen wal en schip en mogelijke eenzaamheid zal sneller gesignaleerd worden.
Met dit verhaal in mijn achterhoofd liep ik, met mijn boodschappentas in de hand, richting huis. Bij het naderen van het huis van de ‘uitvinder’ besloot ik dat ik, als hij weer niet in de kamer zat, aan zou bellen. Ik was zelfs van plan om bij zijn buurvrouw aan te bellen wanneer hij niet open zou doen.
Hij zat weer gewoon op zijn oude vertrouwde plek, peuk tussen de vingers en prutsend aan het apparaat. Ik keek naar binnen, hij keek naar buiten en voor het eerst zwaaiden we naar elkaar. Hij glimlachte en ik glimlachte vriendelijk terug.

Misschien bel ik volgende keer wel aan, want eigenlijk ben ik ontzettend nieuwsgierig naar wat hij nu eigenlijk aan het doen is.

Advertisements

One thought on “Ongerust

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s