Schrijnend

Ik bekeek het tafereel bij de viskraam en bombardeerde de jongen meteen tot vluchteling. Donker getint, een jaar of 13 en hij sprak vrijwel geen Nederlands.

“Wat voor kleur moet de vis dan zijn?”, vroeg de verkoper. De jongen wees naar een zilverkleurige vis. Zo één met huid en de kop er ook nog aan. Hij voelde er met zijn handen aan, kneep in de vis en knikte. “Bedoel je die?” De jongen haalde zijn schouders op, kneep nog een keer in de vis en knikte. Hij haalde wat muntgeld uit zijn zak terwijl de visverkoper de vis in een stuk papier rolde.

Zal zijn moeder ’s avonds de vis fileren? Een vies werkje en ik moet er eerlijk gezegd niet aan denken. Ik eet wel vis, maar koop gewoon gefileerde vis. De moeder van die jongen weet niet anders en doet dit haar hele leven al zo. Het is ook vele male goedkoper en veel geld zullen ze niet hebben. Wat hebben wij het dan rijk en wat een schrijnend tafereel als ik het afzet tegen de file bij de Jumbo. Daar staan zijn Nederlandse leeftijdgenoten te wachten tot ze naar binnen mogen om hun dagelijkse vette hap te kopen.

Advertisements

2 thoughts on “Schrijnend

    1. Dank je wel Elly. Het schrijven van de stukjes van exact 120 woorden helpt me bij het schrijven van kortere stukjes op mijn blog. In eerste instantie had ik hier nog een heel verhaal omheen gebouwd. Zo is het gewoon beter.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s