Een garnaal heeft ook een hoofd.

Vroeger, als kind, was ik al redelijk eigenwijs of dwars. Steevast zei mijn oma dan tegen mijn moeder: “Tja, een garnaal heeft ook een hoofd”. Mijn kleinzoon is ook zo’n typetje. Eigenwijs, een beetje dwars en verder slaat hij in dat garnalenhoofd van hem van alles op.

Ineens had hij een bult op zijn rug. Niet gewoon een klein bultje, nee, meteen een flinke. Die bult zat er ook ineens. Zo was de bult er niet en zo was ‘ie er wel. Hij met papa naar de dokter, waar een vervanger zat. Volgens hem, of haar, was het gewoon een vetbult. Het deed namelijk geen pijn en hij had zich niet ergens aan gestoten. “Zie het maar even aan en als het groter wordt moet u terug komen”, werd er gezegd.

Een aantal dagen later zat de bult er nog, maar kreeg hij ook rode vlekjes in en rond zijn mond en aan zijn handen. Ook hier had hij geen last van, maar toch ging hij met zijn mama naar de dokter. De vlekjes bleken de “mond-hand-voetziekte” te zijn. Daar is niks tegen te doen en het gaat vanzelf over. Het is wel heel besmettelijk, dus hij zal het wel in de peuterspeelzaal opgelopen hebben. De bult werd, deze keer door de eigen huisarts, ook weer bekeken. Hij vertrouwde het niet en wilde er toch een echo van laten maken.

Er werd een afspraak gemaakt en daar ging mijn kleinzoon, met zijn mama, naar de poli. Hij bekeek daar de boel eens even, zag het bed en de apparatuur en besloot dat zijn mama daar op moest liggen. “Nee”, legde zijn mama uit, “deze keer moet jij op het bed want de dokter gaat even naar de bult op je rug kijken”.  Er werd wat gel op de bult gedaan en het apparaatje, de transducer, ging over de bult heen. Mijn kleinzoon bekeek de beelden op de monitor en zei heel triomfantelijk: “Hé, een nieuwe baby”.

Hij legde legde de link tussen zijn eigen onderzoek met de echo’s die gemaakt werden tijdens de zwangerschappen van zijn mama. Zijn zusje is nu vijf maanden en de laatste echo die gemaakt werd was bij twintig weken zwangerschap. Dat is dus krap tien maanden geleden. Dit heeft hij opgeslagen in zijn garnalenhoofd, kon de link leggen naar dit onderzoek, trok weliswaar een verkeerde conclusie, maar daar is hij dan ook twee jaar en vijf maanden voor.

Wat zal het druk zijn in dat koppie van hem. Misschien moet ik hem later wel de truc van de ladekast aanleren. Je weet wel, zo’n kast in je hersenen waarin je alles op kan bergen wat je op dat moment niet nodig hebt. Dat ruimt lekker op en heb je niet zo’n chaos in je hoofd.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s