Onderduiken

Heb je het ook gelezen in de krant? Er is een illegale-actiegroep, die kinderen die uit huis geplaatst zijn, of dreigen te worden,  verstopt voor jeugdzorg. Die kinderen gaan van opvangadres naar opvangadres en zijn ondergedoken.  Een georganiseerd netwerk dus en ik moest bij al die kreten denken aan de Tweede Wereldoorlog.

Jeugdzorg is bezorgd, want kinderen krijgen zo niet de zorg en het onderwijs waar ze recht op hebben. Dat klinkt vrij logisch. Die kinderen krijgen nu onderwijs in het huis waar ze opgevangen worden. Zijn dat dan leerkrachten, of doen ze maar wat?

Eén van die kinderen, een jongen van tien, is geïnterviewd. Hij is uit huis geplaatst en al diverse malen uit de tehuizen weggelopen. Hij heeft de droom om ooit DJ te worden. Het is een lang verhaal en het eigenlijke interview is maar kort. Hij wil terug naar zijn moeder, wil niet in een tehuis wonen. Hij kan precies vertellen wie hem daar pijn doet en gemeen is. “Heeft hij het dan over de andere kinderen of over de volwassenen daar?”, is het eerste wat ik denk. Dit wordt voor het gemak even niet vermeld.

Hij wil vrij zijn en een normaal leven. Dat zijn grote woorden voor een jongetje van tien. Kan of wil hij zich niet aanpassen aan de schoolstructuur? Wil hij zelf bepalen hoe laat hij naar bed gaat en wat hij voor televisie programma’s bekijkt? Komt hij te pas en te onpas wel of niet thuis rond etenstijd? Volgens zijn moeder is het een zeer wijs kind. Ze verbaasde zich zelf vaak over zijn uitspraken. Zijn moeder gaat akkoord met het onderduiken, want deze ondergrondse beweging heeft haar laten weten dat dit beter voor haar zoon is.

Weet je wat ik in het hele interview mis? Kan je het al raden? Ik mis in dit hele verhaal wat de reden is voor zijn uithuisplaatsing. Het is zo’n wijs kind, maar wat is er dan met deze jongen dat hij niet bij zijn moeder mag blijven wonen. Of, wat is er met die moeder dat haar zoon niet bij haar mag blijven? En waar is zijn vader in dit hele verhaal? Dat zijn toch dingen die ik me af ga vragen bij het lezen van dit krantenartikel. Jullie ook? Het verhaal heeft maar één kant, die van de ondergrondse beweging die kinderen laat onderduiken. Een verhaal heeft altijd meer kanten en soms heeft iedereen een beetje gelijk als je het geheel bekijkt.

Ook ik had ooit te maken met bureau Jeugdzorg. Het viel niet mee, om als alleenstaande moeder drie pubers op te voeden. Toen er later een stiefvader bij kwam was het helemaal niet eenvoudig meer. Vergelijk het met koorddansen. Je kan aan alle kanten naar beneden donderen en dat heb ik ook een aantal keer gedaan. Heel vervelend voor iedereen. Je weet nooit of je een juiste beslissing neemt. Op het moment dat je zo’n beslissing neemt lijkt het een goede te zijn. Dat is wat ik mezelf voor ogen hou, want achteraf praten of, zoals veel mensen doen, langs de zijlijn een duit in het zakje doen is makkelijk. Achteraf heb je veel meer informatie en degene langs die overbekende zijlijn zien alleen wat zichtbaar is en vaak ook nog alleen wat ze zelf willen zien.

Ik doe geen duit in het zakje vanaf die zijlijn, ik heb alleen heel veel vraagtekens na het lezen van dit artikel, wat vandaag in de Stentor staat.

 

 

 

 

Advertisements

2 thoughts on “Onderduiken

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s