Een gezellige zondagmiddag

In Lage Vuursche heb ik een bankje gevonden om mijn lunch op te eten. Van de 25 km heb ik er 14 km op zitten. Waarschijnlijk ziet het er raar uit, dat ik daar op een bankje zit, omringd door allerlei restaurantjes.  De terrasjes zitten vol gezinnen met kinderen, oudere echtparen en jongelui.

Ik zit prima zo en kijk om me heen. Verderop loopt een echtpaar. Hij duwt de rolstoel voort waarin een oudere kopie van zijn vrouw zit. Hebben zij het, met z’n drieën, naar de zin? Als ik het zo bekijk denk ik van niet. Geen van allen kijkt echt vrolijk. Jammer, want het is prachtig weer en de omgeving is schitterend. Ze komen dichterbij mijn bankje en hij moet de rolstoel langs een boom manoeuvreren. “Kijk je uit! Je rijdt me bijna tegen die boom”, hoor ik de vrouw in de rolstoel zeggen. Volgens hem valt het wel mee en week hij op tijd uit naar rechts. “Ik zag toch zelf dat je me bijna tegen die boom duwde”, zegt ze weer. Haar jongere kopie, negeert alles en zegt: “Kijk mam, allemaal gezellige terrasjes. We gaan lekker een pannekoek eten”. De vrouw in de rolstoel kijkt zuur. Er kan geen lachje af. Ze passeren mij, de vrouw in de rolstoel kijkt langs me, de man achter de rolstoel kijkt me wat gegeneerd aan en zijn vrouw loopt met haar neus in de lucht, zonder op of om te kijken, door.

Toch gezellig, zo met z’n drieën een zondagmiddag op pad. Ik ben blij dat ik alleen ben.

Advertisements

One thought on “Een gezellige zondagmiddag

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s