En ik eet mijn koekje

En ik eet mijn koekje.2jpg

Er zijn perioden dat ik als een rasechte fanaticus een boek lees. Het boek brandt in mijn handen en moet ‘uit’.  Het boek “Insluiper”, van Tania Carver was zo’n boek. Mijn lief had het mee op vakantie en pakte het iedere vrije minuut om er weer in verder te kunnen lezen.  Hij waarschuwde me al, toen ik in het boek begon, dat ik het moeilijk weg zou kunnen leggen.

En inderdaad, ik bleef lezen. Het was een thriller waarin iemand vanwege haar studie onderzoek deed naar de mate waarin de mens manipuleerbaar is. Zij ging zelfs zo ver dat zij dit ging uitproberen. Zo liet zij anderen afschuwelijke misdaden plegen die door haar uitgedacht waren. En ja hoor, het boek moest ‘uit’, want ik wilde weten hoe het afliep.

En ik eet mijn koekje.1jpg

Nu lees ik het boek “De bibliothecaresse van Auschwitz”van Antonio Iturbe.  Auschwitz, dus waargebeurd. De bibliothecaresse heeft de oorlog overleefd en het boek is gebaseerd op haar verhaal. Dat er in de Tweede Wereldoorlog gruwelijkheden plaatsvonden waar wij met ons verstand niet bij kunnen, weet ik. Wat er in Auschwitz gebeurde is nog véél en véél gruwelijker. Het gekke is echter dat ik, terwijl ik dit boek lees, me nauwelijks voor kan stellen dat zoiets heeft bestaan. Als ik dan ook nog bedenk dat “Insluiper” bijna realistischer voor mij is dan dit boek verklaar ik mezelf voor gek. Terwijl ik lees dat kinderen bij de keuken bedelen om een aardappelschil, omdat dit voor hen een lekkernij is, eet ik mijn koekje. Het is onmenselijk en ik help er natuurlijk helemaal niemand mee als ik bij de koffie aardappelschillen ga zitten eten. Het zet mij echter wel aan het denken.

In Nederland hebben we een crisis achter de rug. Ik heb hier niet veel van gemerkt, en met mij velen niet. Er zijn ongetwijfeld mensen die van een minimum inkomen moeten rondkomen, maar het gros lijkt onder de crisis niet te hebben geleden. De crisis is nog niet voorbij, maar volgens de peilingen wel op z’n retour. Wat houdt het woord ‘crisis’ tegenwoordig in? Betekent dit dat je niet direct je televisie kan vervangen als deze het begeeft? Of dat je een tweedehands auto koopt in plaats van een nieuwe? Dat je niet€199,00 uitgeeft voor een paar laarzen, maar € 99,00. Dat je vlees in de supermarkt koopt in plaats van bij de slager? Dan leef ik waarschijnlijk al mijn hele leven in een crisis, want ik heb nog nooit zoveel geld voor een paar laarzen uitgegeven en een nieuwe auto heb ik ook al nooit bezeten. Vlees koop ik al jaren in de supermarkt. Slechts heel af en toe koop ik een lekker stukje vlees bij de slager en proef dan ook echt wel het verschil.  Is dat crisis? Hoe noemde ze dan de Hongerwinter aan het eind van de Tweede Wereldoorlog. Of de tijd dat ik klein was? Mijn ouders gingen echt niet elk jaar met mij en mijn broer op vakantie. Daar was geen geld voor. Tegenwoordig is het vrij normaal dat je een keer of vier per jaar gaat. En dan het liefst naar een warm land als het hier koud is.

Tja, en ondanks dat het me aan het denken zet eet ik toch mijn koekje terwijl ik afschuwelijke dingen lees in het boek “De bibliothecaresse van Auschwitz”. Bevatten wat daar gebeurde kan ik toch niet, ook niet als ik het koekje achterwege laat.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s