Zeiknat

Herfstvakantie in augustus, wie had dat gedacht. Ik in ieder geval niet. Wel had ik vaak het gevoel dat het al veel te lang mooi weer was en het mooie weer wel eens op zou kunnen zijn als wij naar Zeeland gingen. Helaas kreeg ik wel een beetje gelijk. Temperaturen van een graad of zeventien en als het regende kwam het kwik niet hoger dan twaalf. Onwillekeurig vraag ik me af of de aarde echt aan het opwarmen is. Laatst hoorde ik dat dit niet de juiste benaming is. Klimaatverandering, zo heet het.

Plannen had ik om te gaan wandelen en fietsen. Dat heb ik ook gedaan hoor, maar niet zoals ik van te voren bedacht had. Het werden geen wandelingen van twintig kilometer. Op één van de vakantiedagen bracht mijn lief me naar Burgh Haamstede. Dit ligt aan de rand van een duingebied en mijn plan was om in die duinen een schitterende wandeling te maken en daarna langs het strand te lopen. We zagen de lucht donkerder worden naarmate we dichterbij  kwamen. Optimistisch zei ik dat ik me door een buitje niet zou laten weerhouden. Ik had uiteindelijk mijn regenponcho mee. Zo’n mooie gifgroene waarin ik goed opval. Mijn lief ging met zijn dochter van 11 naar Renesse. Daar zouden ze schelpen gaan zoeken.

20-08-2014

Burgh Haamstede is een leuke toeristische plaats en ik had het daar helemaal naar mijn zin. Ik bewonderde het slot en de tuin er om heen. Af en toe keek ik wat bezorgd naar boven en zag de grijze lucht alleen maar donkerder worden. “Niks van aantrekken”, dacht ik en besloot op een terras een koffie verkeerd te gaan drinken. Onder het zonnescherm, wat waarschijnlijk als regenscherm in gebruik was want ik zat nog maar net of het begon dikke druppels te regenen. Het echtpaar aan het tafeltje naast me vroeg of ik een lange wandeling in gedachten had. Eerlijk gezegd wel en opgewekt liet ik weten dat ik een regenponcho bij me had. Mijn koffie was op, maar ik bleef nog even zitten tot de regen wat minder heftig werd. Met de poncho om me heen verliet ik het terras richting duinen. Bij de eerstvolgende winkel, met zonnescherm, moest ik al schuilen. De regen  kwam bakken tegelijk de hemel uit. Zodra het kon hervatte ik mijn wandeling en sloeg rechtsaf richting duinen. Bij de eerste de beste dikke boom schuilde ik weer. Het was koud, mijn schoenen waren zowel van buiten als van binnen nat, zodat ik in mijn schoenen sopte. Bah, wat voelde dit allemaal vies. Toch maar weer verder lopen.

De kerk bleek open en, regen of geen regen, een kerk moet ik altijd even van binnen bekijken: Het orgel en de glas in lood ramen. Bij de ingang zat een dame te breien. Ik zei haar gedag en liep meteen door naar voren, keek achterom en ja hoor, een prachtig orgel hing daar. Niet groot, maar wel mooi versierd. Veel glas in lood was er niet, maar wel een aantal wandkleden. Terwijl ik van het ene naar het andere kleed liep hoorde ik de regen op het dak tekeer gaan.

20-08-2014 (6) Nadat ik alles bekeken had besloot ik een praatje met de breiende dame te maken. Ik zei haar gedag en vroeg wat ze aan het maken was. Zij liet mij een kindertrui zien en legde met een zwaar accent uit dat de mouwen blauw met grijs werden. Ze had niet genoeg grijze wol en het voor- en achterpand was overwegend grijs met een blauw randje. Ik vroeg haar waar ze vandaan kwam en zij bleek Ierse te zijn van oorsprong. Het was nog goed te horen en af en toe moest zij naar de juiste woorden zoeken als zij iets uit wilde leggen. Ze was vanwege een man naar Nederland gekomen. Haar man leefde nu niet meer, maar ze had hier haar kinderen en kleinkinderen. Met haar kleinkinderen had ze het wat moeilijk, want die waren aan het puberen. Ze begreep ze niet meer zo goed en vond dat lastig. “Geen wonder dacht ik, want als ik mijn stiefkinderen al niet altijd begrijp moet het, als je nog ouder bent, helemaal lastig te zijn om nog wat van de jeugd van tegenwoordig te begrijpen. Ze bleek 92 jaar oud te zijn en daar was ik verbaasd over, want dat had ik haar niet gegeven. Ik vind dat ik al een hele stap gezet heb om vanwege een man van Noordholland naar de Noordoostpolder te verhuizen. Mijn stap valt bij die van haar in het niet.

Ik gaf aan dat ik weer verder ging, wat haar goed uitkwam, want op het moment dat ik binnen kwam stond zij op het punt om haar breiwerk op te ruimen en naar huis te gaan. Ze wenste me een prettige wandeling. Eenmaal buiten bleek het nog steeds pijpenstelen te regenen en werden mijn schoenen en sokken nog natter dan ze al waren. De straten stonden blank en dat gaf een automobilist mooi de gelegenheid om door een plas te rijden en voordat ik het wist was ik aan de linkerkant zeik- en zeiknat. Daar kon geen regenponcho tegenop, zelfs geen gifgroene. Ik had het helemaal gehad en belde mijn lief, met het idee dat hij wel in het huisje zou zitten vanwege die regen, dat ik graag weer opgehaald wilde worden. Wat bleek? Hij liep op het strand van Renesse waar het weliswaar niet warm was, maar wel droog. De zon scheen daar zelfs. Ik baalde, en niet alleen omdat ik drijfnat was, maar omdat ik hem van het zonnige strand liet komen om mij op te halen. Dat vond hij niet erg en zijn dochter ook niet, maar het gaf mij een vervelend gevoel. De gedachte kwam naar boven dat mij een mooie wandeling niet gegund werd. Even voelde het alsof ik gestraft werd voor mijn behoefte om dingen alleen te doen, zoals ik jullie liet weten in http://www.warboelwoordenspel.wordpress.com/2014/08/10/help-hoe-doe-ik-dat-vakantie-vieren/

De ontmoeting met de Ierse dame kan niemand me meer afnemen en eenmaal terug in het huisje ging het zonnetje schijnen. Ik heb nog heerlijk buiten gezeten en borduurde weer een stukje verder aan mijn Engelse dorp. Als ik een kat was geweest was ik beslist gaan spinnen.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s