Verveling

Daar zitten ze dan. Nou ja, zitten? Het is meer hangen wat ze doen, zo tussen de fietsen in het fietsenrek bij de Jumbo. De verveling druipt van hun gezichten. Hoe oud zijn ze? Zo’n jaar of dertien, schat ik.  Zijn het vriendinnen of zijn ze tot elkaar veroordeeld omdat de andere meiden met vakantie zijn? 

Terwijl ik mijn supermarkt kar uitpak en mijn fietstas inpak, bekijk ik de twee stiekem. Ze zitten vlak bij me en ik kan letterlijk verstaan waar ze het over hebben. Ze praten met elkaar, maar kijken elkaar geen enkel ogenblik aan. Ze kijken gewoon, met een lege blik, de andere kant uit. “Wat is er toch met dat kind?” hoor ik die met de donkere krullen zeggen.  “Had hij het over jou?” antwoordt de ander, met het lange stijle blonde haar. “Nee, hij had het niet over mij, maar over jou. Ik praatte wel eens over jou met hem, maar toen waren we nog geen vriendinnen hoor” legt de donkere krullenbol uit. Er komt geen reactie. De blonde, met het stijle haar, kijkt verveeld de andere kant uit.

“Nou, waar blijven die kinderen?” zegt de krullenbol. “Wie bedoel je” reageert de blonde met het stijle haar. “Nou het zijn geen volwassenen, dus zijn het kinderen” redeneert de krullenbol met onweerlegbare puberlogica.

Mijn fietstas is ingepakt, ik zet de supermarkt kar terug en rij naar huis.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s