Een bijzonder verjaardagsontbijt

Vrijdagochtend, 1 augustus, loop ik rond een uur of negen bij haar naar binnen. Ik ga haar helpen met het innemen van de medicijnen. Ze krijgt ook insuline toegediend en daarna maak ik de pap warm.

“Vandaag is een bijzondere dag” zegt ze tegen mij. Direct gaat er bij mij een lichtje branden en ik zeg: “Ja, u bent jarig vandaag. Tegelijk met mijn vader”.  Ik feliciteer haar en zij feliciteert mij.

Ze heeft geen zin in de pap en vertelt dat zij nooit van ontbijten heeft gehouden. “Het moet, vanwege de insuline, maar het liefst zou ik ‘s morgens niets eten.”  Ik vraag haar of er iets is wat zij erg lekker vindt. Het hoeft geen groente, vlees of brood te zijn, maar gewoon iets waar ze van houdt. Ik zie haar denken en dan ineens komt het antwoord: “Ja, boerenjongens”.
“Weet u wat?” zeg ik tegen haar, “u doet gewoon bij elke hap pap de ogen dicht en denkt heel hard aan boerenjongens. Misschien gaat het dan ook wel zo smaken. En volgend jaar krijgt u het als ontbijt, dan hebt u alvast een jaar voorpret.”

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s