Een goeie deal

Samen met mijn lief deed ik boodschappen en bij de fiets aangekomen bestudeerde hij het net perssinaasappels. “Hé kijk nou, je hebt alweer een netje gepakt waar één sinaasappel met rotte plek in zit” wreef hij mij onder de neus. Het was namelijk niet de eerste keer. Ik pak zo’n net, doe het in mijn kar en daarna gaan de sinaasappels thuis de koelkast in. Stom natuurlijk, maar ja, ik ben ook maar een mens.

Met het netje sinaasappels liep ik de Jumbo weer in richting servicebalie. Een jong meisje stond me te woord en legde me uit dat ik het geld terug kreeg. Dat wilde ik helemaal niet, ik wilde gewoon een nieuw netje sinaasappels. “Ja, maar dat is ons beleid, mevrouw. Als er iets bedorven is of niet goed, of te zuur of het is helemaal niet te eten krijgt u uw geld terug en hebt u recht op een groentetas ter waarde van € 5,00.

Ze riep via de microfoon iets om, wat ik niet goed kon verstaan. Niet veel later kwam er een jongen aangesjokt, anders dan dat kan ik het echt niet noemen. Hij keek niet al te snugger bij de uitleg van zijn collega, die hem vertelde dat hij voor mij een groentetas moest klaarmaken en dat in ieder geval de sinaasappels er in moesten. “Ja, maar dat kan helemaal niet. Ik mag geen net met een rotte sinaasappel in de groentetas doen” was zijn reactie. Niet al te snugger, ik zei het al.

Hij liep met grote passen, ja je leest het goed, voor mij uit. Het was duidelijk afgelopen met het gesjok, hij werd energiek alleen al van het dragen van de perssinaasappels. Die zitten dan ook vol vitamine C. Hij verdween een hoek om en ik vroeg me af of ik achter hem aan moest lopen. Ik besloot uiteindelijk maar gewoon bij de groente en fruit afdeling te blijven staan. Net toen ik me afvroeg of hij nog terug zou komen zag ik hem weer aan komen sjokken. Ja echt, ineens sjokte hij weer. Dat krijg je als je de sinaasappels wegdoet. Hij pakte een papieren tas en deed er eerst een nieuw netje sinaasappels in. Ik vroeg hem vriendelijk of ik ze even mocht bekijken, want het zou toch wat zonde zijn als ik nu weer een net met een verrot exemplaar had. “Dan wordt het zo’n dure liefhebberij voor de Jumbo.” Daarna liep hij wat rond, pakte een meloen, daarna een stuk of vier bananen, nog een rode paprika en uiteindelijk ook een komkommer. Hij beende ineens weer voor me uit. Veel te veel vitamine natuurlijk in die tas, en samen liepen we langs de kassa naar de servicebalie. De tas werd gescand, het meisje wenste me een prettig weekend en ik liep met tas de winkel uit.

“Wat heb jij nu allemaal bij je?” vroeg mijn lief. “Ach, gewoon een groentetas ter waarde van € 5,00.”

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s