Sondevoeding, catheters en incontinentiemateriaal.

De bezuinigingen in de zorg baren mij zorgen, maar dat weten jullie zo langzamerhand wel. Er is minder geld, dus minder tijd, maar helaas is het resultaat dat er steeds meer werk is. Je las het o.a. ook al in “Ja hoor, er kan nog meer bij”.  Ik zie de problemen en probeer in oplossingen te denken, maar dat valt niet altijd mee.

Deze week gebeurde waar iedereen bang voor is, want hoe los je dit op: Een collega had zich ziek gemeld. Dat betekent met één man minder het werk van 12 man doen. “Bel iemand die hier vlak bij woont. Die en die kan meestal wel.” Het eerste wat ik dacht was: “Ben ik even blij dat ik hier niet om de hoek woon. Stel je voor dat ze bij ieder probleem mij bellen om te vragen of ik wil werken.” Dan gaat het op slavernij lijken en die is volgens mij een een hele poos afgeschaft. Maar goed, ik deed een poging of vier en zag de tijd doordraaien. Als ik mijn tijd met bellen zou verdoen liep ik meteen al achter met mijn eigen werk en het werk van de zieke collega zou dan ook niet worden gedaan. “Sorry, het kan niet anders, we verdelen de zorgroute onder allebei de teams”zei ik tegen mijn collega’s.  Dat betekende een extra etage medicatie delen en zo’n zeven cliënten die geholpen moesten worden met het wassen en aankleden. Ik realiseerde me maar al te goed dat we allemaal nòg een stap harder zouden moeten lopen. Koffie delen konden we er die dag echt niet bij doen. Ik schoof een briefje onder de deur bij mijn leidinggevende en sprintte naar de eerste bewoner. Die ene die ik extra zou doen deed ik maar meteen als eerste, anders wist ik zeker dat ze zou blijven bellen waarom ze niet geholpen werd. Dat kost dan vervolgens weer extra tijd.

Om een uur of acht besloot ik de keuken en de activiteitenbegeleiding te gaan mobiliseren in verband met het koffie delen. Helaas, zij waren nog niet aan het werk, maar ik zag wel één van de leidinggevenden en legde het probleem uit. Het resultaat was dat de koffie door iemand van de huishouding werd gedeeld en de leidinggevende zelf in de zorg aan het werk ging. Samen met een collega van de bedden-verschoon-dienst  besloot zij twee cliënten te wassen. Deze cliënten worden noodgedwongen altijd door 2 man geholpen omdat je dit in je eentje niet redt. Zo vlogen wij met man en macht door de ochtend heen.

Het zweet stond op ieders rug en denk je dat we op veel begrip konden rekenen? Helaas, er werd wat afgemopperd, want de één kwam te laat bij de zang, de ander kreeg zijn medicijnen niet op tijd en weer een ander begreep niet waarom zij alleen mocht bellen als het echt heel dringend was. Van een aantal was de reactie: “Goh, vervelend voor je, maar ik dan?”. En heus, er waren er genoeg die het wel begrepen, maar toch ook verwachtten dat we alle tijd voor ze hadden. Af en toe probeerde ik het uit te leggen, maar gelukkig had ik  mijn zijden onderjurk aan, dus gleed al het commentaar en gemopper met dezelfde vaart hierlangs naar beneden. Figuurlijk gesproken lag er die ochtend heel wat in de gangen.

Tussen de middag vond ik de oplossing voor deze werkdruk in de kast waar wij onze tassen wegzetten. Er stonden, denk ik, wel 20 halve liters sondevoeding. Die worden door niemand meer gebruikt, maar terug naar de leverancier kan niet. “Gooi maar weg” was het antwoord wat we kregen. Ach ja, de zorgkosten zijn niet voor niets de pan uitgerezen.

incontinentieluier

catheterAls wij, degenen die werkzaam zijn in de zorg, nu eens gewoon ’s morgens een sonde inbrengen en de sondevoeding aankoppelen dan scheelt dat al zo een lunchpauze. Het is wat jammer dat een sondevoedingpomp wat duur is, maar je doet er wel je hele leven mee als je voorzichtig bent. Daarna brengen we een catheter in, bevestigen er een urineopvangzak aan zodat we niet meer naar de wc hoeven om te plassen. Poepen blijft dan een probleem en om nu voor te stellen dat we allemaal aan een stoma beginnen gaat wel erg ver. Bovendien is dat weer een kostbare ingreep, dus doen we wel een incontinentieluier om. Kijk, dit spaart tijd. Sonde en catheter kook je ’s avonds uit, zodat ze steriel zijn en de volgende weer gebruikt kunnen worden.

postoelHeb je een bureaufunctie, dan laten we de catheter en luier achterwege. Dan krijg je een postoel, kleedje over je benen en geen mens die er iets van ziet.

Zie je, ik denk echt wel in oplossingen!!

 

 

Advertisements

One thought on “Sondevoeding, catheters en incontinentiemateriaal.

  1. Triest. Eigenlijk zou er op nationaal niveau alle mensen in de zorg, incl. apothekers assistenten, minstens drie maanden lang álles moeten opslaan wat zou moeten weggegooid. Dan is de boterberg van weleer terug in de zorgberg.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s