Duistere praktijken

Na een uur en twintig minuten rijden zat ik bij mijn ouders aan de koffie met een lekker stukje taart er bij. Ik zat er net heerlijk van te smullen toen mijn telefoon ging en ik bedacht dat dit waarschijnlijk de garage was om mijn afspraak te bevestigen. Verder word ik op mijn gsm bijna nooit gebeld en dat is heerlijk rustig. Misschien komt het doordat mijn exemplaar geen smartphone is. Ik kan niet whatsappen en dat wil ik, althans zo denk ik er nu over, gewoon lekker zo laten. Met mijn gsm kan ik bellen en sms’en, zeer ouderwets, maar heel functioneel.

fiat panda jpg
Het was niet de garage te zijn, maar iemand van de RDW. Mijn auto bleek in het criminele circuit terecht te zijn gekomen, want hij is gekloond. Raar hoor, er is een Fiat Panda gestolen en voorzien van een vals kenteken dat toevallig gelijk is aan die van mij. Valse papieren er bij en de auto kon zomaar geëxporteerd worden naar Litouwen. Daar kan ik zelf helemaal niets aan doen, heb er part noch deel aan, maar ik werd wel verzocht om op zeer korte termijn naar het keuringsstation van de RDW te komen. Ik? Ja ik, alsof ik de crimineel ben in plaats van de rechtmatige eigenaar van mijn Fiat Panda.

Het, voor mij, dichtstbijzijnde keuringsstation bleek in Zwolle te zijn. Oké, wat moet dat moet, maar dan wel na mijn werk, want dan ben ik al in Kampen. Er werd aanvankelijk nog een beetje moeilijk gedaan aan de andere kant van de lijn, maar uiteindelijk werd mij beloofd dat ik teruggebeld zou worden. Nog geen vijf minuten later kreeg ik de bevestiging dat ik dinsdag 6 mei om vier uur bij het keuringsstation verwacht werd. Het was kielekiele, want uiteraard kon ik niet klokslag om half vier de deur uit rennen, zat ik dus wat later in mijn auto dan ik gepland had en regende het ook nog eens pijpenstelen. Lang leve het navigatiesysteem,  want zonder was ik beslist niet niet op tijd aangekomen. Klokslag vier uur meldde ik me bij de balie. Er werd wat verbaasd naar me gekeken en, natuurlijk………. de afspraak stond nergens genoteerd. Gelukkig kon ik verwijzen naar dhr. Kruithof, want die was op de hoogte. De man achter de balie verdween en even dacht ik dat hij niet meer terug zou komen. Het duurde en duurde en goddank, daar kwam hij weer aangesjokt. Er werden papieren uitgeprint en in een keurig mapje gedaan. “Als u om die auto rijdt, kan u bij poort vier gaan staan. Dhr. Kruithof is nog even bezig, dus u mag nog niet naar binnenrijden”, werd mij verteld.

boos

Daar stond ik dan met mijn eigen Fiat Panda aan poort vier. Ik had de dag er voor aan de telefoon al laten weten dat ik het allemaal “strontvervelend” vond en dat gevoel werd nu alleen maar erger, want ze lieten me daar gewoon bijna een half uur staan. Hoezo moest ik op zeer korte termijn langskomen om de boel weer recht te laten zetten? Een kopje koffie was er ook al niet bij en dat was toch wel het minste geweest wat men had kunnen doen. Dhr. Kruithof bekeek mijn auto eerst onder de motorkap en deed deze meteen weer dicht. Daarna was mijn kofferbak, oké kofferbakje, aan de beurt . De boel moest er uit en gelukkig heb ik nooit veel rommel in de auto. Het chassisnummer werd opgezocht en gefotografeerd en dat was eigenlijk alles. Mij werd gevraagd of ik begreep wat er met mijn auto aan de hand was. Dat kon ik inmiddels haarfijn uitleggen zodat dhr. Kruithof goedkeurendknikte. Daarna liet hij weten dat de auto door het kantoor in Veendam weer op mijn naam gezet zou worden. Misschien krijg ik nieuwe kentekenpapieren thuisgestuurd, maar dat wist hij niet zeker. Het kon allemaal nog wel een paar dagen door, maar bewezen was dat de auto gewoon mijn eigendom was. Dat had ik ze zelf ook wel kunnen vertellen, maar ja, ambtenaren en hun procedures. Ze schijnen daar absoluut niet van af te kunnen wijken. “Vervelend, u bent het slachtoffer van duistere praktijken”, was het laatste wat gezegd werd.

Vandaag staat mijn auto bij de garage voor een grote beurt en APK keuring. Als mijn auto goedgekeurd wordt kan hij nog niet afgemeld worden. Dat moet dan weer met terugwerkende kracht als de auto op mijn naam staat. Aan de monteur moest ik het goed uitleggen, want hij had hier nog niet eerder van gehoord. Toen voelde ik me bijna zelf de crimineel terwijl ik er part noch deel aan heb. Idioot eigenlijk.

En hoe zit het ook alweer met het Hoogheemraadschap Hollands Noorderkwartier? Ook zo’n log ambtenaarsinstituut met procedures en processen waar niet van afgeweken mag worden. Na mijn bezwaarschrift kreeg ik per brief antwoord: “Volgens de Algemene Wet bestuursrecht moet ik, nadat de termijn van 6 weken voor het indienen van een bezwaarschrift is verstreken, binnen 6 weken een beslissing nemen op een bezwaarschrift. Deze termijn kan door mij met ten hoogste 6 weken worden verlengd.” Ha ha, ook al zo’n idiote procedure waar een ambtenaar niet van af mag wijken en daarmee door mij officieel ook bestempeld is tot “een duistere praktijk” waar ik het slachtoffer van ben. Ik ga me gewoon wentelen in mijn slachtofferrol. Lijkt me heerlijk voor een poosje.

slachtoffer

Advertisements

2 thoughts on “Duistere praktijken

  1. Je hebt er toch een leuk verhaal aan overgehouden, wat ze niet kunnen afnemen.
    En Hoogheemraadschap? Er is niet voor niets sprake van dat dit fenomeen wordt opgeheven.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s