Er is een hetze in gang gezet.

Op de deurmat lag een brief van de RDW. Ik keek daar niet gek van op, want volgende maand moet mijn auto voor de APK keuring en volgens mij krijg je daar bericht van. Nietsvermoedend scheurde ik de enveloppe open. Niet, net zoals mijn man dat doet, netjes met een briefopener. Nee, vinger er tussen en ‘rats’, open die enveloppe. Uiteindelijk belandt deze toch bij het oud papier.

 

litouwen-12617675

Geen herinnering aan de APK maar de mededeling dat zij een officiële melding vanuit Litouwen hadden ontvangen dat de auto met mijn kenteken daar op 22 april is ingevoerd. Ik hoef geen wegenbelasting meer te betalen, ben niet meer verantwoordelijk voor de APK en bovendien wordt mij aangeraden om mijn verzekering op te zeggen. Wil je wel geloven dat ik de brief een keer of drie heb gelezen voordat tot me doordrong wat er in stond? Mijn auto bleek niet meer mijn auto te zijn. Sterker nog, ik bezat dus helemaal geen auto. Ook gek, want diezelfde auto stond gewoon op het parkeerterrein aan de overkant van de straat. Ik was er net nog mee van mijn werk naar huis gereden.

 

Ossenzijl

Na enig denkwerk, want ik was de dagen een beetje kwijt doordat ik het hele paasweekend gewerkt had, bedacht ik dat ik op 22 april een wandeltochtje van 5,5 km had gemaakt in de omgeving van Ossenzijl. Nooit geweten dat dit plaatsje in Litouwen lag. Sterker nog, ik wist ook niet dat Litouwen zó dichtbij lag. Om vijf voor vijf besloot ik naar de RDW te bellen en kreeg een keuzemenu voorgekauwd. Er zat niks bij wat maar enigszins in de buurt kwam van waar ik voor belde en toetste gewoon maar “1” in. Verkeerde keuze, vertelde een stem mij. Tja, dat dacht ik wel, maar alle andere keuzes bleken ook niet juist. Om één minuut voor vijf kreeg ik de mededeling dat ik binnen kantoortijd had moeten bellen, tussen 8.00 en 17.00 uur. Maar dat deed ik toch zeker?

Manlief schoot eerst in de lach toen ik het verhaal vertelde, maar aan tafel zag ik hem boos worden. Geen wonder, want hij werkt bij de RDW en dacht dat dit een solide bedrijf was en nu bleek het gewoon fouten te maken. Hij besloot op hoge poten een bezwaarschrift te schrijven en zat zeker een half uur lang heftig te tikken achter zijn laptop. De brief was af en droop van het sarcasme. Ik liet het maar zo en besloot om er de volgende dag toch maar weer een telefoontje aan te wagen. Dat telefoontje droop overigens ook van het sarcasme, want ook ik ben daar best goed in. Het resultaat van dit gesprek was dat ik toch echt gewoon een bezwaarschrift moest indienen. “Weet u dat ik het heel vervelend vind dat ik zoveel moeite moet doen voor iets waar ik part noch deel aan heb. Mijn auto staat hier gewoon en om hem weer op mijn naam te krijgen moet ik een bezwaarschrift indienen waarin ik motiveer waarom ik het niet eens ben met de brief”, besloot ik mijn relaas. Uiteraard begreep de vriendelijke dame mij, aan de andere kant van de lijn, maar kon hier weinig aan veranderen.

Het bezwaarschrift van manlief heb ik een beetje verbouwd, waardoor de brief iets minder sarcastisch werd en hij bovendien niet in zijn naam geschreven was.

 

Hoogheemraadschap

Vanmorgen lag er een brief op de mat van het Hoogheemraadschap Hollands Noorder-kwartier. Nietsvermoedend opende ik de enveloppe en las tot mijn stomme verbazing dat het om de aanslag van de waterschapsbelastingen over het hele jaar 2012 ging. Ik bekeek het adres, wat in het schrijven vermeld stond en realiseerde me dat ik daar inderdaad had gewoond. Ja, zeker, maar op 1 februari 2012 ben ik verhuisd naar dit deel van het land en nu, in 2014, kreeg ik deze aanslag.  In het begeleidend schrijven stond dat het HHNK voortdurend bezig is om systemen en processen te actualiseren en doordat zij dit afstemmen met gegevens van derden bleken zij ontdekt te hebben dat ik voor het betreffende belastingjaar niet voor het gebruik of eigendom van die woonruimte was aangeslagen. Volgens mij is dat actualiseren van systemen en processen niet helemaal goed gegaan. Als ze dat op een betere manier hadden gedaan was er vast wel ontdekt dat ik daar alleen de maand januari 2012 woonde. De rest van dat jaar woonde er vast wel iemand anders, maar niet ik.

Je raadt het al, ook hier moest ik een bezwaarschrift voor indienen. Een telefoonnummer werd in de hele brief niet vermeld, zodat ik er geen telefoontje aan kon spenderen. Jammer, want ik had wel zin in zo’n confrontatie, zeker na het gedoe met de RDW. In tijd van een poep en een scheet had ik een kei van een bezwaarschrift geschreven. Zo één waar het sarcasme van af druipt, vooral toen ik het over de actualisering van hun systemen en processen had. Meteen liet ik ook weten dat ik de automatische afschrijvingen, waar ik ooit toestemming voor heb gegeven, linea recta zou laten storneren om daarna mijn brief te beëindigen met: “In afwachting van uw gecorrigeerde aanslag en met vriendelijke groet………….”.

Het is me wat, twee dagen achtereenvolgens zulke brieven op de deurmat. Zou er een hetze tegen mij gestart zijn? Je zou het bijna denken.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s