Er is van alles mis in het onderwijs

Er is iets mis in het onderwijs. Of is er niet iets mis, maar is alles daar mis? De Nederlandse leerlingen zijn de minst gemotiveerde die je maar bedenken kan. Ze zijn negen van de tien keer iets anders aan het doen dan de lessen volgen. Hun smartphone, de social media dus, is belangrijker dan dat wat ze moeten leren.

De wereld op z’n kop   omgekeerde wereld

En wat zegt onze minister van onderwijs, Jet Bussemaker, hier over? De leerkrachten en docenten moeten beter luisteren naar de leerlingen.
“Oeps”, dacht ik op dat moment, “is dat nu niet de boel omdraaien of de wereld op z’n kop zetten? Wat is er mis mee wanneer de leerling gewoon eens naar de docent luistert? Dat is toch de bedoeling van school, dat je als leerling daar iets van de docent leert door naar hem of haar te luisteren en daarna gewoon je werk te gaan doen.  Ik heb ook altijd gedacht dat kinderen naar school gaan om zich voor te bereiden op een zelfstandig leven in de maatschappij. In mijn beleving is de school daar een voorbereidingsperiode op en kan iedereen daar oefenen en zich dingen eigen maken zodat ze later op eigen benen in het leven kunnen staan. Een baan vinden bijvoorbeeld, dan ben je namelijk ook in staat om zelfstandig in je onderhoud te voorzien zodat je niet meer afhankelijk hoeft te zijn van je ouders.

Het opvoedingsprincipe

Is het gedrag van deze leerlingen niet een gevolg van het opvoeden volgens de methode hemelse-kinderen?  Ik schreef er in mijn vorige blog ook al over, nadat ik daar een column over gelezen had Tegenwoordig zien ouders hun kinderen als een hemels geschenk en kunnen ze geen kwaad doen. Zelfs wanneer een kind iets doet wat niet mag krijgt het vaak tegenstrijdige signalen van een ouder. Want wat doet zo’n ouder tegenwoordig vaak? Die zegt:  “Nu ben ik echt boos, dit is stout.” Om vervolgens, wanneer het kind in huilen uitbarst meteen te reageren met: “O, maar het geeft niet hoor, ik vind je evengoed lief.” Tja,  in het verleden  mocht je nog zeggen dat kinderen hinderen waren, maar toen werden kinderen opgevoed en niet in de watten gelegd. Maar ook vroeger, en dan bedoel ik de tijd waarin mijn kinderen klein waren, bleken er al ouders te zijn die vonden dat hun kind alles goed deed. Ging er iets fout, dan was het niet de schuld van het kind maar van de onderwijzer, de buurvrouw, oma, tante, vriendje of zelfs hun eigen schuld. Maar vooral niet de schuld van het kind.

Respect

In de tussendemiddag opvang hadden wij ook wel zulke kinderen. Die gaven aan de lopende band grote monden. Niet alleen aan ons, maar ook aan de leerkrachten. Wanneer deze kinderen straf kregen werden we nog net niet bij de ouders ontboden. Nee, zij kwamen nog wel richting school en deden het incident af met de mededeling: “U behandelt mijn kind niet met respect, dus behandelt hij u ook niet met respect.” Kortom, ze draaiden de wereld op zijn kop en wij, de leer- en overblijfkrachten hoefden geen respect te verwachten van de leerlingen. We moesten dat respect verdienen. Wat zullen deze ouders een lastig leven hebben gehad, want thuis zal die regel ook gegolden hebben lijkt mij.

Gewoon je best doen

Maar er is dus iets grondig mis in het onderwijs. Waarom gaan we niet terug naar het systeem dat je naar school gaat om te leren. Dat je blijft zitten als je niks doet en slechte cijfers haalt. Vervolgens trek je daar lering uit door het jaar daarna gewoon heel erg je best te gaan doen. Niets is zo vervelend wanneer iedereen naar een hogere klas gaat en jij blijft achter tussen al dat grut wat een jaar jonger is dan jij. Heel misschien krijgen we dan ook weer gemotiveerde stagiaires. Ik scheer ze echt niet allemaal over één kam hoor, want we hebben er echt geweldige exemplaren bij waar je vrijwel alles aan over kan laten. Er zijn er echter ook die maar wat rondsloffen en wanneer ze kritiek krijgen op hun werkhouding laten weten dat het niet aan hen ligt. Nee hoor, het ligt aan school, de werkbegeleider, een collega, of liever nog aan het hele team waar ze zich niet thuis voelen. Dat zijn vast ook jongelui die volgens het principe  hemelse-kinderen zijn opgevoed.

En Jet Bussemaker? Jet Bussemaker

Die is toch gewoon echt niet goed bij haar hoofd!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s