2014

Alweer een jaar voorbij. Wat zal dit nieuwe jaar brengen. Behalve de sleutel van ons nieuwe huis weet ik het niet. Ja, toch wel, want eind april wordt mijn kleindochter geboren. Alweer mijn vijfde kleinkind. Verder is niets zeker en in de toekomst kijken kan ik niet.

 Over drie weken krijgen we de sleutel van ons nieuwe huis. Kijkers voor ons huidige huis hebben we nog niet gehad. Jammer, want het lijkt me prettig als daar wat meer zekerheid over zou zijn. Wanhoop ik nu? Nee hoor, er komt gerust een koper en anders verhuren we het gewoon en worden we huisbaas.

Sociale contacten

 groep mensen

Zal ik dingen missen als we hier niet meer wonen? Nee, ik weet dat dit niet het geval zal zijn. Sociale contacten heb ik niet echt opgebouwd. Ooit zei iemand over mij dat ik het prettig vind om mensen om me heen te hebben, maar dat ik er niet afhankelijk van ben. Ik denk dat hij gelijk heeft.

Ik ging wonen in het huis waar Arie met de moeder van zijn kinderen heeft gewoond. Vanwege zijn kinderen koos ik hier bewust voor, zonder te beseffen dat dit niet altijd mee zou vallen. Niet vanwege het huis, want het is gewoon mijn huis geworden. Of beter gezegd “ons huis”. Nee, het is meer alles wat er mee samenhangt. Natuurlijk had ik vriendschappen op kunnen bouwen met mensen die verweven waren met het leven van Arie, zijn kinderen en hun moeder. Voor mij werkte dat niet. Maar ook de basisschool van de kinderen bijvoorbeeld. Ik had me natuurlijk kunnen storten in het helpen op deze school. Maar ik had me ook met mijn hele ziel en zaligheid in kunnen zetten voor de kerk. Daarmee had ik heel wat sociale contacten op kunnen bouwen.

Helpen op de basisschool?kids_groep2

Waarom deed ik dat dan niet? Had ik er geen tijd voor? Beslist wel. Dat was de reden dan ook niet. Het past gewoon niet meer in mijn leven. Helpen op de basisschool heb ik jaren geleden al gedaan. Toen mijn jongste dochter drie was ben ik begonnen in de schoolbibliotheek en bij het overblijven. Dat is ruim 23 jaar geleden en ik heb het 12 jaar volgehouden. En eerlijk waar, ik vond het toen hartstikke leuk, maar nu zou ik er niet meer aan moeten denken. Bovendien omring ik mezelf dan met vrouwen die in een totaal andere levensfase zitten dan ik. Jonge moeders met basisschool kinderen, terwijl ik zelf al oma ben.

Natuurlijk was het voor mijn stiefkinderen heel leuk geweest, maar voorwaarde blijft dat ik het zelf ook leuk moet vinden. En dat is niet zo.

Actief binnen de kerk?

kerk

Jaren ben ik actief geweest binnen de kerk. Ik bespeelde het orgel, zong met het kinderkoor, zong zelf in het koor en deed dit alles met groot plezier. Er kwam echter een eind aan.

Ook in deze kerk had ik op muziek gebied van alles aan kunnen pakken. Toen ik hier nog maar net woonde werd mij gevraagd of ik een ‘meidengroep’ wilde leiden met zingen.

Het leek mij best leuk, maar ik ben er toch niet op ingegaan. Het idee dat ik aan alle kanten vast zit aan activiteiten binnen de kerk weerhield mij hiervan.

Een enkele keer heb ik piano gespeeld tijdens een dienst. Dat vond ik leuk om te doen, maar als de halve gemeente er dwars doorheen gaat zitten kakelen is de animo er al gauw vanaf.

Vuurwerk

vuurwerk

Kijk, dat is zo ongeveer het enig wat ik zal missen. Het bijna ontbreken van vuurwerk.  Op de laatste dag van het jaar waren hier wat kinderen met rotjes bezig en in de loop van de avond klonk er af en toe een knal. Om 0.05 uur begon het vuurwerk afsteken pas echt en klokslag 0.30 uur was het weer stil. Heerlijk, vooral omdat ik de volgende dag moest werken en dus mijn wekker om 5.30 uur zou aflopen.

En misschien het wonen in een twee onder één kap, waarvan het tweede huis leeg staat. We wonen dus eigenlijk in een vrijstaand huis. Straks wordt dat een rijtjeswoning, maar ach, ik heb jaren in zo’n huis gewoond en zelfs nog een paar jaar op de zevende etage van een galerijflat.

Kortom: Er zal weinig of niets zijn wat ik hier ga missen.

Zingen!

 zangkoor

Bovendien ga ik volgende week voor het eerst mee repeteren in het Emmeloords Vocaal Ensemble. Twee jaar geleden stapte ik uit het Waterlands Kamerkoor omdat ik hierheen verhuisde en nu pak ik het weer op. Heerlijk lijkt me dat. Het koor heeft niet direct een alt nodig, maar ik ga er vanuit dat ik wel gewoon mee mag repeteren. En wie weet, misschien zing ik straks wel mee als er een concert gezongen wordt. Ik zie het wel. Belangrijk is dat ik daar waarschijnlijk meer mijn sociale contacten zal vinden dan de laatste twee jaar het geval was.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s