Mijn kerst 2013

Kerst 2013

In de kerk waarin ik ben opgegroeid waren geen kerstnachtdiensten. Er was gewoon kerkdienst op eerste kerstdag.

Kerstboom in de ban

Op een gegeven moment werd de kerstboom in de ban gedaan. Mijn kinderen waren toen nog klein of misschien waren ze nog niet geboren. Gek dat ik dat niet meer precies weet. Het was een kale boel. Er werd nog wel een kerstmiddag gehouden, maar “het kerstverhaal” werd niet voorgelezen.  Tijdens de kerstdienst, op eerste kerstdag, werd het kerstevangelie genegeerd. Het leek alsof het niet bestond. We zongen wel kerstliederen, maar dat was het dan wel zo’n beetje.

De kerstboom terug

Langzaam aan kwam de kerstboom terug in deze kerk. Eerst alleen in de hal, later ook in de kerkzaal. Alleen het kerstevangelie, dat wilde niet vlotten. Het was kerst, maar ook weer niet.

Een geweldige toneeldominee

Ik kom al jaren niet meer in mijn geboortekerk maar ben een aantal jaren geleden de PKN kerk gaan bezoeken. Niet wekelijks, maar gewoon wanneer ik vond dat ik daar weer eens heen zou kunnen gaan.

Dezelfde kerk en toch totaal anders

Arie is organist in een PKN kerk en speelt daar iedere paar weken een kerkdienst. Dan ga ik meestal mee en toch vind ik daar niet wat ik in Middenbeemster vond. Daar was een dominee die de kerkdienst begon met een stukje voor de kinderen. Dat deed hij enorm leuk. Hij voerde hele toneelstukken op in zijn eentje, waar ik van genoot. Daarna kwam de kerkdienst en altijd was er wel iets wat mij aansprak. Hier heb ik dat niet en vind dat toch wel wat jammer. Ik kom meestal thuis met het gevoel dat ik mijn tijd heb zitten verdoen.

Zoektocht naar een grote kerk

Gisteravond ben ik met Arie naar de kerstnachtdienst geweest. Hij herinnerde zich de massale samenzang uit zijn kindertijd en wilde het gevoel terug wat hij daarbij had. Met dat idee ging hij op zoek naar een grote kerk waar een goede organist de kerkdienst zou spelen.

Zo trokken wij gisteravond naar Amersfoort waar zijn vroegere orgelleraar speelde. Het gaf mij een wonderlijk gevoel dat ik één uur en een kwartier in de auto zat voor een kerstnachtdienst en vroeg me even af of het deze rit waard zou zijn.

Kerst en weemoed

Het was een onvergetelijke avond. We waren er al vroeg, zodat we het voorprogramma mee konden maken: Samen- en koorzang. Ik heb in mijn hele leven niet zoveel kerstliederen gezongen als gisteravond. Wat geweldig, zo’n volle kerk, zo’n prachtig orgel en een koor wat schitterend zong.

Even had ik een moeilijk momentje en liep er een traan langs mijn wang naar beneden. Het koor zong :” Dierb’re heer Jezus”, een lied, dat ook in mijn geboortekerk werd gezongen, vaak door het kinderkoor. Het stemde mij weemoedig. In plaats van dit gevoel te ontrafelen, gaf ik Arie een hand en liet het komen en weer gaan. Die traan droogde vervolgens vanzelf weer op.

Mijn kerstgevoel

Nog niet eerder vond ik een Kerstdienst zo fijn, maar tegelijkertijd was ik blij dat ik al besloten had om eerste kerstdag niet mee te gaan. Het gevoel daar zelf voor te mogen kiezen, is voor mij een mooi kerstgevoel.

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s