Sterven

Afgelopen week heb ik de indrukwekkende Nederlandse natuurfilm “De Nieuwe Wildernis” gezien. Een film waarin leven en dood gewoon naast elkaar bestaan en de dood voor nieuw leven zorgt, want een dood dier is voedsel voor de anderen en insecten leggen er hun eitjes in zodat er nieuw leven ontstaat. Zwakke dieren redden het niet, terwijl de sterken overleven.

Een ree met een bevroren poot kwam de winter niet door. Het kon niet meer vooruit en zocht een plek om rustig te sterven.

Een veulen, dat tijdens de zomer geen trek had om te eten, had geen reserves opgebouwd om de winter door te komen. Het had honger, maar wat het at had weinig voedingswaarde en het overleefde de winter niet.

Bij ons is het anders. Wij hebben medische zorg en kunnen naar de dokter. Anorexiapatiënten krijgen vaak herhaaldelijk sondevoeding tot ze weer op gewicht zijn. Rokers hebben te maken met hart- en vaatziekten en kunnen longkanker krijgen, dus soms twee operaties. Eerst de omleidingen,daarna het kankergezwel. Van schrik stoppen ze met roken, om vervolgens weer te beginnen door de stress.

Mag een chirurg bovenstaande ingrepen weigeren? Een groot ethisch dilemma.

Naarmate een mens ouder wordt ontstaat er slijtage en menig oudere heeft weinig kwaliteit van leven. Toch wordt alles uit de kast gehaald en de ene na de andere antibioticakuur wordt voorgeschreven.

Euthanasie is “not done”. Zelfs als je al terminaal bent, en dus ten dode opgeschreven, is het vrijwel onmogelijk. Wanneer je eindelijk een arts hebt gevonden die mee wil werken, raak je geconfronteerd met goedbedoelde bemoeizucht van je omgeving en zou je bijna gaan twijfelen aan je beslissing.

Helemaal lastig wordt het als je ‘gelovig’ bent. Eigenlijk mag euthanasie dan niet, want het is strafbaar voor God. Maar is dat ook werkelijk zo?

De arts die onlangs op een euthanasieverzoek inging werd na deze handeling dusdanig verguisd dat hij geen andere uitweg zag dan zelfmoord plegen. Hoe triest, want hij had heel humaan gehandeld door iemand te helpen met doodgaan die toch al ten dode was opgeschreven.

Een grote groep mensen is, in mijn ogen, verantwoordelijk voor de dood van deze arts.

Slaat de medische wetenschap niet te ver door? Mogen we nog wel dood gaan of moeten we alles uit de kast halen om ons leven te verlengen?

Misschien denk ik hier wel anders over als ik zelf oog in oog sta met de dood.

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s