Gek of raar

“Kijk uit hoor”, zegt mijn collega tegen een andere collega, “want zij denkt dat ze hier werkt, maar eigenlijk woont ze hier en is ze behoorlijk in de war”.Dat komt door al die verhaaltjes die ze schrijft”.

Ik schiet in de lacht en bedenk dat ik dit op de screenings-unit wel eens tegen familie van cliënten zei. Gewoon als grapje, wanneer een dementerende erg wantrouwig was tegenover het personeel.

“Ik ben niet gek, maar raar. Dat hebben mijn man en ik al een poos geleden zo afgesproken. Hij is gek en ik ben raar”, laat ik mijn collega’s weten.

“Dementerende zeggen altijd dat ze niet gek zijn. Zie je wel dat je gewoon aan het dementeren bent”, doet mijn collega weer een duit in het zakje.

Later, die ochtend, loop ik bij een cliënt naar binnen, waar mijn collega, samen met een stagiaire de zorg verleent.

“Weet u, ze zeggen dat ik gek ben. Dat is niet zo hoor, ze zijn zelf gek, maar weten het niet”, zeg ik tegen de cliënt. “Vindt u ook niet?”

Ze schiet in de lach, maar besluit niets te zeggen. Ze houdt wel van dit soort grapjes en kijkt van de één naar de ander.

“Ze denkt dat ze hier werkt, maar is gewoon flink in de war hoor. Ze woont hier gewoon en doet alsof ze de hoofdzuster is”, begint mijn collega weer.

“Volgens mij is iedereen die hier woont normaal en is het personeel een beetje gek of raar.

Aangezien ik hier woon, maar denk dat ik hier werk, ben ik dus eigenlijk normaal. Ja toch?”

Ik vind het een knap staaltje omdenken van mezelf. Best leuk, dat omdenken.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s