De volgeladen wagen

Ze is een beetje mopperig als ik binnen kom. De pijn in haar knie is weer erger dan de dagen er voor. Ze heeft net haar melk warm gemaakt, dus eigenlijk kom ik te vroeg binnen.

“Drinkt u de melk eerst maar lekker op, dan pak ik vast de spullen bij elkaar, leeg de po alvast en maak uw bed op. Doe maar rustig aan.”

Dat doet ze, terwijl ik haar kleding op haar rollator leg, haar schoenen en de kniebrace in het mandje doe en op zoek ga naar de tubes zalf die ik straks nodig heb. Haar bed maak ik op, de po spoel ik om en zet ik terug in de postoel.

Als ik terug loop hoor ik haar alweer mopperen:

“Wat heb je m’n wagen volgeladen zeg!”

“Ja, dan kunnen we alles in één keer mee naar de badkamer nemen”, antwoord ik en terwijl we die richting oplopen begin ik te zingen:

“Ik heb m’n wagen volgeladen, vol met schone kleren.”

Eindelijk kan er een lachje af en ze zegt:

“Jij zingt het en ik dacht het.”

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s